Celem tego forum jest niesienie pomocy małżonkom przeżywającym kryzys na każdym jego etapie, którzy chcą ratować
swoje sakramentalne małżeństwa, także po rozwodzie i gdy ich współmałżonkowie są uwikłani w niesakramentalne związki
Portal  RSSRSS  BłogosławieństwaBłogosławieństwa  RekolekcjeRekolekcje  Ruch Wiernych SercRuch Wiernych Serc  12 kroków12 kroków  StowarzyszenieStowarzyszenie  KronikaKronika
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  FAQFAQ  NagraniaNagrania  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy  StatystykiStatystyki

Poprzedni temat «» Następny temat
to już koniec wszystkiego
Autor Wiadomość
zenia1780
[Usunięty]

Wysłany: 2014-05-09, 12:06   

zuf napisał/a:
Tu trzeba psychoterapeuty, lub księdza, a najlepiej obu naraz – niestety tego nikt nie zaproponował, bo niestety nie ma do kogo sensownego iść, kto mógłby naprawdę pomóc, a nie tylko wziąć pieniądze za wizytę – człowiek jest zdany na siebie.


A skorzystałes z pomocy księdza? Poszedłes i poprosiłes o taką?
 
     
Lil
[Usunięty]

Wysłany: 2014-05-09, 13:46   

Zuf, świetnie, że próbowałeś się bronić, ale jak widać żona zupełnie Ciebie nie szanuje, więc musisz stawiać więcej granic. Jeśli nie reaguje na Twoje prośby, to Ty wyjdź z pokoju, czy nawet z domu, nie słuchaj tego, co ona do Ciebie mówi, bo to nie jest prawda! Nikt nie ma prawa w ten sposób do nikogo się odzywać i Ty musisz się przed jej agresją słowną bronić! Nie bój się sprzeciwić żonie, mów jasno, że nie zgadzasz się z tym co mówi i nie będziesz w taki sposób rozmawiał, nie daj sobą pomiatać!
Bo co Ty robisz w takich sytuacjach, gdy żona sie nakręca i Cię obraża? Odzywasz się jakoś? Przedstawiasz swoje racje? Czy słuchasz tych bzdur w milczeniu?
Osobom takim jak my, ofiarom przemocy, polecana jest często książka "Sztuka mówienia NIE", jeszcze nie czytałam, ale pewnie warto. Może spróbujesz? Nie poddawaj się Zuf, przed Tobą długa droga nauki chronienia samego siebie i swojej godności, ale próbuj, ciągle próbuj!

Umówiłeś się już na spotkanie z jakimś duchownym? Jeśli chcesz podam Ci na priv nr telefonu do księdza, kóry mi pomógł, gdy byłam w podonej sytuacji jak Ty teraz. Zadzwoniłam, opowiedziałam krótko o swojej sytuacji, a On doradził co robić, jak działać.
A może ktoś zna jakiegoś godnego polecenia księdza z Częstochowy?
Albo terapeutę przyjmującego w ramach NFZ?

zuf napisał/a:
Dabo napisał/a:
Zuf już się dygnołeś czy jeszcze nie???

Dla ciebie to śmieszne? Myślisz, że jak raz miałeś dołeczek i poszedłeś sobie posiedzieć nad rzeczkę to każdy tak ma?

Dabo, to fakt. Wiesz, że Cię lubię i Twoje wpisy wielokrotnie mnie rozbawiały, jednak w tej sytuacji uważam, że Twój komentarz był nie na miejscu, nieprzemyślany...
 
     
kundel
[Usunięty]

Wysłany: 2014-05-09, 13:46   

Ciekawe...

Od pół roku, przy okazji takich wydarzeń, zadaję sobie pytanie, PO CO MI TO DAŁEŚ, PANIE?

zuf, moze po coś dostałeś tę przedziwną sytuację?


Dziś cały dzień nucę to: http://www.youtube.com/watch?v=z6jG8LxoeVI

Samo przyszło... nie chce pójść.

Zuf, zawsze kij ma dwa końce, nie jestem w stanei ocenić waszej sytuacji. Idź do księdza. Idź, trafisz na najlepszego z możłiwych. Nie mam co do tego najmniejszych wątpliwosci!
 
     
zuf
[Usunięty]

Wysłany: 2014-05-09, 15:20   

tak, muszę poszukać księdza, może paulina...to ostatnia nadzieja

Lil napisał/a:
mów jasno, że nie zgadzasz się z tym co mówi i nie będziesz w taki sposób rozmawiał

tak czasem robię, ale ona jakby tego nie słyszała, jakbym nie miał prawa powiedzieć veto

Lil napisał/a:
Bo co Ty robisz w takich sytuacjach, gdy żona sie nakręca i Cię obraża? Odzywasz się jakoś? Przedstawiasz swoje racje? Czy słuchasz tych bzdur w milczeniu?


czasem słucham w milczeniu, czasem ją przepraszam i mówię, dobrze żono, przepraszam żono, poprawię się żono a czasem jak dostanę taki worek inwektyw i nie mogę go unieść to się oddzywam, że to nieprawda, że wcale taki nie jestem, że nie kłamię itd.

Cytat:
zuf, moze po coś dostałeś tę przedziwną sytuację


dostałem bo sobie pewnie zasłużyłem, byłem nie dość dobry dla ludzi, zbyt mało rozważałem Pismo, nie rozpoznawałem złych pokus i wiele, wiele..

Lil napisał/a:
Jeśli chcesz podam Ci na priv nr telefonu do księdza, kóry mi pomógł, gdy byłam w podonej sytuacji jak Ty teraz. Zadzwoniłam, opowiedziałam krótko o swojej sytuacji, a On doradził co robić, jak działać.

ta ja poproszę, aczkolwiek myślę, że chyba trzeba osobiście..

ja naprawdę jestem na granicy, nie potrafię już tego unieść, normalnie funkcjonować...choroba moja to jedno, a żona jeszcze jedno...dlaczego jest tak ciężko..?
 
     
katalotka72
[Usunięty]

Wysłany: 2014-05-09, 15:36   

naprawdę rozumiem Twój ból i bezsilność
wiem, że nie możesz zgadzać się na przemoc względem siebie, ale jesteś za słaby żeby umieć się przeciwstawić
konieczne szukaj wzmocnienia dla siebie gdzie tylko możesz, mądry ksiądz może wiele
przytulam najmocniej i jak potrzebujesz pisz na priv
 
     
GosiaH
[Usunięty]

Wysłany: 2014-05-09, 16:16   

zuf, jesteś z Częstochowy, a w Czatachowej (blisko) jest charyzmatyczny o.Daniel (http://mimj.pl/). Ja bym spróbowała z nim się skontaktować. Wielkie rzeczy dzieją się na Mszach z jego udziałem.

W ogóle polecam Tobie Mszę Św z modlitwą o uzdrowienie (Dla Ciebie wewnętrzne, duchowe, dla rodziny, małżeństwa - każde!).
 
     
kinga2
[Usunięty]

Wysłany: 2014-05-10, 00:46   

zuf napisał/a:
muszę poszukać księdza, może paulina...to ostatnia nadzieja

To dobry pomysł, zobacz w jakiej godzinie to napisałeś-to godzina Miłosierdzia :-D

Szłam podobną drogą co Ty, nic nie docierało-beton. Tylko ja i mój ból, ale Bóg miał inne plany i teraz mogę do Ciebie pisać. On leczy i załatwia wiele spraw tylko do Niego idź.
 
     
zuf
[Usunięty]

Wysłany: 2014-05-10, 13:49   

GosiaH napisał/a:
jest charyzmatyczny o.Daniel


Byłem już w kryzysie na Mszy o uzdrowienie, czuje się tą Moc...kiedyś o. Daniel modlił się nade mną i potem pyta, co czułem, a ja, szczerze, że nic...widać że jestem trudny, skoro nawet taka modlitwa mi nie pomogła...

Po ostatniej sytuacji, kiedy to stwierdziła, że to koniec, żona jest obrażona i nie odzywa się, ja oczywiście nie mogę tego znieść i znów ją przepraszam, ale to nic nie daje…zrobiła się bardzo miła dla dzieci, potrafi nawet zadzwonić do syna jak jest w pracy (m.in. żeby zapytać, co tata właśnie robi, czy nie leżę, albo nie siedzę przy komputerze, bo przy niej mi nie wolno)

Żona oczekuje, abym teraz ciągle składał jej kondolencje, że jest taka zraniona przeze mnie, ja się staram dobrze żyć, ale kiedy jest jakiś konflikt ona ciągle wraca do tego jak bardzo ją skrzywdziłem i że powinienem się nie odzywać, tylko ciągle ją przepraszać słowem, gestem i czynem. Żona ciągle mówi, że mi nie może pomóc, że jej zapasy się wyczerpały, że ciągła mnie przez 15 lat, i żebym sobie kogoś do pomocy poszukał...żadnego dobrego słowa, żadnego gestu, tylko ciągłe sprawdzanie i krytyka...

Nie radzę sobie z tym, wiem, że nie powinienem być taki ciągle ugięty, że powinienem stawiać granicę, ale żona ma zawsze rację, a jak jej nie ma to patrz punkt 1.

Do tego dochodzi ciągłe zagrożenie wylądowania na ulicy, teraz po ostatniej sytuacji, już pewne. Nie mam gdzie odejść, żeby dojść do siebie.



Boli mnie to że trzeba żyć...mam w sobie ogromny strach i lęk. Dostałem od Was tyle rad, a boje się coś zrobić, nawet boje się zadzwonić do księdza...eh
 
     
zenia1780
[Usunięty]

Wysłany: 2014-05-10, 14:57   

Cytat:
nawet boje się zadzwonić do księdza...eh


Jak ja dobrze znam ten lęk, dlatego nalpierw napisałm maila, bo tak mi łatwiej było, do księdza, który mnie zna, zeby wstyd mi było się potem wycofac.
Ja muszę sama stawiać siebie pod ściana, bo w uciekaniu jestem/byłam mistrzynią :roll:
 
     
zenia1780
[Usunięty]

Wysłany: 2014-05-10, 16:30   

zuf,

http://www.langustanapalm...a-nienormalnych
 
     
zenia1780
[Usunięty]

Wysłany: 2014-05-11, 09:05   

http://www.langustanapalmie.pl/milosierdzia-pragne

Życze Ci zuf, abyś zobaczył ten Boży zachwyt nad Tobą, Jego imę nad Tobą wezwane i zaznał szabatu.
 
     
aatka
[Usunięty]

Wysłany: 2014-05-11, 15:39   

Zuf, nie mam niestety czasu żeby sprawdzić czy ktoś Ci już nie polecał tej homilii ale proszę, wysłuchaj. Tak z otwartym sercem. Wiem co mówię, bo tak jak niejednej tu osobie, myśli podobne do Twoich prześladowały mnie długo. Ten pomysł z morzem też. Dziś już wiem jak wielką, ogromną, niewyobrażalną krzywdę zrobiłabym moim dzieciom. A one są najważniejsze. Zaraz po Bogu, który Ci to życie dał. Po coś. Dla czegoś.
Jeśli Cię to nie przekonuje, to zapytam brutalnie - chciałbyś porozmawiać z córkami znajomej mi kobiety, która nie znalazła w sobie dość siły żeby trwać? Jak opuszczone się czują? Ile poczucia winy w sobie mają? Chyba nie chciałbyś.
Jesteś inteligentnym i myślącym człowiekiem, potrafisz sobie wyobrazić ich ból. Więc połóż go na drugiej szali i zważ. Może tego od Ciebie oczekuje Bóg? Żebyś w tym najtrudniejszym dla siebie momencie pokazał że kochasz je bardziej i mają dla Ciebie większe znaczenie niż Twój ból, strach, odtrącenie i poniżenie? Trwaj przy nich człowieku, bo masz dla kogo żyć. A może właśnie to Ty masz ich nauczyć kochać? Mimo wszystko, przeciw wszystkiemu?
Pomyśl - co zrobią kiedy życie im pokaże gorszą stronę? Wezmą przykład?
Więc daj im ten przykład.
Wklejam ten link od kórego zaczęłam. Proszę, wysłuchaj:
http://www.langustanapalmie.pl/2012 - "O człowieku z dzbanem"
Masz moją modlitwę i nie waż się nie poczuć jej skutków :-)
 
     
Dabo
[Usunięty]

Wysłany: 2014-05-12, 13:45   

Zuf chcę Cię przeprosić za swój niewyparzony język. Wiem mój błąd, nietrafiłem - przepraszam.
Jednak mimo niewłaściwych słów ,czasu i miejsca mojej wypowiedzi, chciałem ci pokazać ze defakto takim czynem nie spowodujesz niczego pozytywnego. Wręcz odżucisz od siebie. Niestety nie ma litości dla samobujców. Mnie naprawde pomogła olewka. Przeciez tak naprawdę bałem sie tego, ale fisiowałem z wołaniem zaopiekuj się mną. Sam się sobą musisz zaopiekować , ba jeszcze dziećmi i zoną i to będzie dobre. Trochę bałem się o Ciebie i miałem przez kilka dni wyzuty sumienia że moze coś ci się stać. Więc dostałeś parę paciorków odemnie. Teraz nie zmarnuj tego, tylko bierz się Facet za siebie.
Żeby ci wybić myślenie o "dyganiu" powiem Ci że pół roku temu zdejmowałem męza mojej ciotki z przedłużacza. Normalnie , chyba jak normalny zdrowy człowiek widząc zwłoki wielu innych coś rusza w środku, jest zal , jest przykro jednym slowem boli nawet obca osoba w trumnie. Wtedy jednak kiedy patrzyłem jak go zżucili na podłoge , kiedy lekarz robił obdukcje, kiedy policja robiła swoje a on leżał na podłodze z siną szyją to jedno uczucie było w nas tam obecnych- pogarda. Miałem wrażenie że leży tam kupa psujacego się mięsa , zero zalu, czy współczucia, nie są to tylko moje odczucia bo tosamo opowiada jego syn, taki też był pogrzeb. Polegający na zasypaniu miesa w ziemi.
Z tego co piszesz nie byłeś , nie jesteś i nie chcesz być mięsem. Byłeś , jesteś i bedziesz człowiekiem, takim jak ja i inni. Jezeli ktoś dał ci życie to nie tobie jest szarzować z darowizną. Choćby niewiem jak było źle , nie nam o tym decydować.
Skoro twierdzisz ze próbowałeś wszystkiego, to widocznie Pan chciał dać ci jeszcze nas . Sprobuj Sycharu.
Jestem z Tobą w modlitwie.
 
     
zuf
[Usunięty]

Wysłany: 2014-05-12, 15:23   

Dabo napisał/a:
jedno uczucie było w nas tam obecnych- pogarda


być może, ale jeśli za życia czujesz od wszystkich pogardę za to jaki jesteś, co zrobiłeś i jak się zachowujesz - to jakie to ma znaczenie po śmierci?

dziękuję za modlitwę.
 
     
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group












Dla tych, którzy kochają - propozycja wzoru odpowiedzi na pozew rozwodowy


W odpowiedzi na pozew wnoszę o oddalenie powództwa w całości i nie rozwiązywanie małżeństwa stron przez rozwód.

UZASADNIENIE

Pomimo trudności jakie nasz związek przechodził i przechodzi uważam, że nadal można go uratować. Małżeństwa nie zawiera się na chwilę i nie zrywa w momencie, gdy dzieje się coś niedobrego. Pragnę nadmienić, iż w przyszłości nie zamierzam się już z nikim innym wiązać. Podjąłem (podjęłam) bowiem decyzję, że będę z żoną (mężem) na zawsze i dołożę wszelkich starań, aby nasze małżeństwo przetrwało. Scalenie związku jest możliwe nawet wtedy, gdy tych dobrych uczuć w nas nie ma. Lecz we mnie takie uczucia nadal są i bardzo kocham swoją żonę (męża), pomimo, iż w chwili obecnej nie łączy nas więź fizyczna. Jednak wyrażam pragnienie ratowania Naszego małżeństwa i gotowy (gotowa) jestem podjąć trud jaki się z tym wiąże. Uważam, że przy odrobinie dobrej woli możemy odbudować dobrą relację miłości.

Dobro mojej żony (męża) jest dla mnie po Bogu najważniejsze. Przed Bogiem to bowiem ślubowałem (ślubowałam).

Moim zdaniem każdy związek ma swoje trudności, a nieporozumienia jakie wydarzyły się między nami nie są powodem, aby przekreślić nasze małżeństwo i rozbijać naszą rodzinę. Myślę, że każdy rozwód negatywnie wpływa nie tylko na współmałżonków, ale także na ich rodziny, dzieci i krzywdzi niepotrzebnie wiele bliskich sobie osób. Oddziaływuje również negatywnie na inne małżeństwa.

Z moją (moim) żoną (mężem) znaliśmy się długo przed zawarciem naszego małżeństwa i uważam, że był to wystarczający czas na wzajemne poznanie się. Po razem przeżytych "X" latach (jako para, narzeczeni i małżonkowie) żona (mąż) jest dla mnie zbyt ważną osobą, aby przekreślić większość wspólnie spędzonych lat. Według mnie w naszym związku nie wygasły więzi emocjonalne i duchowe. Podkreślam, iż nadal kocham żonę (męża) i pomimo, że oddaliliśmy się od siebie, chcę uratować nasze małżeństwo. Osobiście wyrażam wolę i chęć naprawy naszych małżeńskich relacji, gdyż mam przekonanie, że każdy związek małżeński dotknięty poważnym kryzysem jest do uratowania.

Orzeczenie rozwodu spowodowałoby, że ucierpiałoby dobro wspólnych małoletnich dzieci stron oraz byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Dzieci potrzebują stabilnego emocjonalnego kontaktu z obojgiem rodziców oraz podejmowania przez obie strony wszelkich starań, by zaspokoić potrzeby rodziny. Rozwód grozi osłabieniem lub zerwaniem więzi emocjonalnej dzieci z rodzicem zamieszkującym poza rodziną. Rozwód stron wpłynie także niekorzystnie na ich rozwój intelektualny, społeczny, psychiczny i duchowy, obniży ich status materialny i będzie usankcjonowaniem niepoważnego traktowania instytucji rodziny.

Jestem katolikiem (katoliczką), osobą wierzącą. Moje przekonania religijne nie pozwalają mi wyrazić zgody na rozwód, gdyż jak mówi w punkcie 2384 Katechizm Kościoła Katolickiego: "Rozwód znieważa przymierze zbawcze, którego znakiem jest małżeństwo sakramentalne", natomiast Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego w punkcie 347 nazywa rozwód jednym z najcięższych grzechów, który godzi w sakrament małżeństwa.

Wysoki Sądzie, proszę o danie nam szansy na uratowanie naszego małżeństwa. Uważam, ze każda rodzina, w tym i nasza, na to zasługuje. Nie zmienię zdania w tej ważnej sprawie, bo wtedy będę niewiarygodny w każdej innej. Brak wyrażenia mojej zgody na rozwód nie wskazuje na to, iż kierują mną złe emocje tj. złość czy złośliwość. Jednocześnie zdaję sobie sprawę, że nie zmuszę żony (męża) do miłości. Rozumiem, że moja odmowa komplikuje sytuację, ale tak czuję, takie są moje przekonania religijne i to dyktuje mi serce.

Bardzo kocham moją (mojego) żonę (męża) i w związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.



List Episkopatu Polski na święto św. Rodziny

Warto jeszcze raz podkreślić, że u podstaw każdej rodziny stoi małżeństwo. Chrześcijańskie patrzenie na małżeństwo w pełni uwzględnia wyjątkową naturę tej wspólnoty osób. Małżeństwo to związek mężczyzny i niewiasty, zawierany na całe ich życie, i z tej racji pełniący także określone zadania społeczne. Chrystus podkreślił, że mężczyzna opuszcza nawet ojca i matkę, aby złączyć się ze swoją żoną i być z nią przez całe życie jako jedno ciało (por. Mt 19,6). To samo dotyczy niewiasty. Naszym zadaniem jest nieustanne przypominanie, iż tylko tak rozumianą wspólnotę mężczyzny i niewiasty wolno nazywać małżeństwem. Żaden inny związek osób nie może być nawet przyrównywany do małżeństwa. Chrześcijanie decyzję o zawarciu małżeństwa wypowiadają wobec Boga i wobec Kościoła. Tak zawierany związek Chrystus czyni sakramentem, czyli tajemnicą uświęcenia małżonków, znakiem swojej obecności we wszystkich ich sprawach, a jednocześnie źródłem specjalnej łaski dla nich. Głębia duchowości chrześcijańskich małżonków powstaje właśnie we współpracy z łaską sakramentu małżeństwa. więcej >>



Wszechświat na miarę człowieka

Wszechświat jest ogromny. Żeby sobie uzmysłowić rozmiary wszechświata, załóżmy, że odległość Ziemia - Słońce to jeden milimetr. Wtedy najbliższa gwiazda znajduje się mniej więcej w odległości 300 metrów od Słońca. Do Słońca mamy jeden milimetr, a do najbliższej gwiazdy około 300 metrów. Słońce razem z całym otoczeniem gwiezdnym tworzy ogromny system zwany Droga Mleczną (galaktykę w kształcie ogromnego dysku). W naszej umownej skali ten ogromny dysk ma średnicę około 6 tysięcy kilometrów, czyli mniej więcej tak, jak stąd do Stanów Zjednoczonych. Światło zużywa na przebycie od jednego końca tego dysku do drugiego - około 100 tysięcy lat. W tym dysku mieści się około 100 miliardów gwiazd. To jest ogromny dysk! Jeszcze mniej więcej sto lat temu uważano, że to jest cały wszechświat. Okazało się, że tak wcale nie jest. Wszechświat jest znacznie, znacznie większy! Jeżeli te 6 tysięcy kilometrów znowu przeskalujemy, tym razem do jednego centymetra, to cały wszechświat, który potrafimy zaobserwować (w tej skali) jest kulą o średnicy 3 kilometrów. I w tym właśnie obszarze, jest około 100 miliardów galaktyk (czyli takich dużych systemów gwiezdnych, oczywiście różnych kształtów, różnych wielkości). To właśnie jest cały wszechświat, który potrafimy badać metodami fizycznymi, wykorzystując techniki astronomiczne. (Wszechświat na miarę człowieka >>>)



Musicie zawsze powstawać!

Możecie rozerwać swoje fotografie
i zniszczyć prezenty.
Możecie podeptać swoje szczęśliwe wspomnienia
i próbować dzielić to, co było dla dwojga.
Możecie przeklinać Kościół i Boga.

Ale Jego potęga nie może nic uczynić
przeciw waszej wolności.
Bo jeżeli dobrowolnie prosiliście Go,
by zobowiązał się z wami...
On nie może was "rozwieść".

To zbyt trudne?
A kto powiedział, że łatwo być
człowiekiem wolnym i odpowiedzialnym.
Miłość się staje
Jest miłością w marszu, chlebem codziennym.

Nie jest umeblowana mieszkaniem,
ale domem do zbudowania i utrzymania,
a często do remontu.
Nie jest triumfalnym "TAK",
ale jest mnóstwem "tak",
które wypełniają życie, pośród mnóstwa "nie".

Człowiek jest słaby, ma prawo zbłądzić!
Ale musi zawsze powstawać i zawsze iść.
I nie wolno mu odebrać życia,
które ofiarował drugiemu; ono stało się nim.

Michel Quoist



Rozważania o wierze/Dynamizm wiary/Zwycięstwo przez wiarę

Klasycznym tekstem biblijnym ukazującym w świetle wiary wartość i sens środków ubogich jest scena walki z Amalekitami. W czasie przejścia przez pustynię, w drodze do Ziemi Obiecanej, dochodzi do walki pomiędzy Izraelitami a kontrolującymi szlaki pustyni Amalekitami (zob. Wj 17, 8-13). Mojżesz to Boży człowiek, który wie, w jaki sposób może zapewnić swoim wojskom zwycięstwo. Gdyby był strategiem myślącym jedynie po ludzku, stanąłby sam na czele walczących, tak jak to zwykle bywa w strategii. Przecież swoją postawą na pewno by ich pociągał, tak byli wpatrzeni w niego. On zaś zrobił coś, co z punktu widzenia strategii wojskowej było absurdalne - wycofał się, zostawił wojsko pod wodzą swego zastępcy Jozuego, a sam odszedł na wzgórze, by tam się modlić. Wiedział on, człowiek Boży, człowiek modlitwy, kto decyduje o losach świata i o losach jego narodu. Stąd te wyciągnięte na szczycie wzgórza w geście wiary ramiona Mojżesza. Między nim a doliną, gdzie toczy się walka, jest ścisła łączność. Kiedy ręce mu mdleją, to jego wojsko cofa się. On wie, co to znaczy - Bóg chce, aby on wciąż wysilał się, by stale wyciągał ręce do Pana. Gdy ręce zupełnie drętwiały, towarzyszący Mojżeszowi Aaron i Chur podtrzymywali je. Przez cały więc dzień ten gest wyciągniętych do Pana rąk towarzyszył walce Izraelitów, a kiedy przyszedł wieczór, zwycięstwo było po ich stronie. To jednak nie Jozue zwyciężył, nie jego wojsko walczące na dole odniosło zwycięstwo - to tam, na wzgórzu, zwyciężył Mojżesz, zwyciężyła jego wiara.

Gdyby ta scena miała powtórzyć się w naszych czasach, wówczas uwaga dziennikarzy, kamery telewizyjne, światła reflektorów skierowane byłyby tam, gdzie Jozue walczy. Wydawałoby się nam, że to tam się wszystko decyduje. Kto z nas próbowałby patrzeć na samotnego, modlącego się gdzieś człowieka? A to ten samotny człowiek zwycięża, ponieważ Bóg zwycięża przez jego wiarę.

Wyciągnięte do góry ręce Mojżesza są symbolem, one mówią, że to Bóg rozstrzyga o wszystkim. - Ty tam jesteś, który rządzisz, od Ciebie wszystko zależy. Ludzkiej szansy może być śmiesznie mało, ale dla Ciebie, Boże, nie ma rzeczy niemożliwych. Gest wyciągniętych dłoni, tych mdlejących rąk, to gest wiary, to ubogi środek wyrażający szaleństwo wiary w nieskończoną moc i nieskończoną miłość Pana.

ks. Tadeusz Dajczer "Rozważania o wierze"


Małżeństwo nierozerwalne?!... - wierność mimo wszystko

„Ślubuję ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że ciebie nie opuszczę aż do śmierci" - to tekst przysięgi małżeńskiej wypowiadany bez żadnych warunków uzupełniających. Początek drogi. Niezapisana karta z podpisem: „aż do śmierci". A co, gdy pojawią się trudności, kryzys, zdrada?...

„Wtedy przystąpili do Niego faryzeusze, chcąc Go wystawić na próbę, zadali Mu pyta-nie: «Czy wolno oddalić swoją żonę z jakiegokolwiek powodu?» On im odpowiedział: «czy nie czytaliście, że Stwórca od początku stworzył ich mężczyzną i kobietą? Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i będą oboje jednym ciałem. A tak nie są już dwojgiem, lecz jednym ciałem. Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela»"(Mt 19, 3-5). Dwanaście lat temu nasilający się kryzys, którego skutkiem byt nowy związek mojego męża, separacja i rozwód, doprowadził do rozpadu moje małżeństwo. Porozumienie zostało zerwane. Zepchnięta na dalszy plan, wyeliminowana z życia, nigdy w swoim sercu nie przestałam być żoną mojego męża. Sytuacje, wobec których stawałam, zda-wały się przerastać moją wytrzymałość, odbierały nadzieję, niszczyły wszystko we mnie i wokół mnie. Widziałam, że w tych trudnych chwilach Bóg stawał przy mnie i mówił: „wystarczy ci mojej łaski", „Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata". Był Tym, który uczył mnie, jak nieść krzyż zerwanej jedności, rozbitej rodziny, zdrady, zaparcia, odrzucenia, szyderstwa, cynizmu, własnej słabości, popełnionych grzechów i błędów. Podnosił, nawracał, przebaczał, uczyt przebaczać. Kochał. Akceptował. Prowadził. Nadawał swój sens wydarzeniom, które po ludzku zdawały się nie mieć sensu. Byt wierny przymierzu, które zawarł z nami przed laty przez sakrament małżeństwa. Teraz wiem, że małżeństwo chrześcijańskie jest czym innym niż małżeństwo naturalne. Jest wielką łaską, jest historią świętą, w którą angażuje się Pan Bóg. Jest wydarzeniem, które sprawia, „że mąż i żona połączeni przez sakrament to nie przypadkowe osoby, które się dobrały lub nie, lecz te, którym Bóg powiedział «tak», by się stały jednym ciałem, w drodze do zbawienia".

Ja tę nadzwyczajność małżeństwa sakramentalnego zaczęłam widzieć niestety późno, bo w momencie, gdy wszystko zaczęto się rozpadać. W naszym małżeństwie byliśmy najpierw my: mój mąż, dzieci, ja i wszystko inne. Potem Pan Bóg, taki na zasadzie pomóż, daj, zrób. Nie Ten, ku któremu zmierza wszystko. Nie Bóg, lecz bożek, który zapewnia pomyślność planom, spełnia oczekiwania, daje zdrowie, zabiera trudności... Bankructwo moich wyobrażeń o małżeństwie i rodzinie stało się dla mnie źródłem łaski, poprzez którą Bóg otwierał mi oczy. Pokazywał tę miłość, z którą On przyszedł na świat. Stawał przy mnie wyszydzony, opluty, odepchnięty, fałszywie osądzony, opuszczony, na drodze, której jedyną perspektywą była haniebna śmierć, I mówił: to jest droga łaski, przez którą przychodzi zbawienie i nowe życie, czy chcesz tak kochać? Swoją łaską Pan Bóg nigdy nie pozwolił mi zrezygnować z modlitwy za mojego męża i o jedność mojej rodziny, budowania w sobie postawy przebaczenia, pojednania i porozumienia, nigdy nie dał wyrazić zgody na rozwód i rozmyślne występowanie przeciwko mężowi. Zalegalizowanie nowego związku mojego męża postrzegam jako zalegalizowanie cudzołóstwa („A powiadam wam: Kto oddala swoją żonę (...) a bierze inną popełnia cudzołóstwo, I kto oddaloną bierze za żonę, popełnia cudzołóstwo" (Mt,19.9)). I jako zaproszenie do gorliwszej modlitwy i głębszego zawierzenia. Nasza historia jest ciągle otwarta, ale wiem, że Pan Bóg nie powiedział w niej ostatniego Słowa. Jakie ono będzie i kiedy je wypowie, nie wiem, ale wierzę, że zostanie wypowiedziane dla mnie, mojego męża, naszych dzieci i wszystkich, których nasza historia dotknęła. Będzie ono Dobrą Nowiną dla każdego nas. Bo małżeństwo sakramentalne jest historią świętą, przymierzem, któremu Pan Bóg pozostaje wierny do końca.

Maria

Forum Pomocy "Świadectwa"


Slowo.pl - Małżeństwo o jakim marzymy. Jednym z elementów budowania silnej relacji małżeńskiej jest atrakcyjność współmałżonków dla siebie nawzajem. Może nie brzmi to zbyt duchowo, ale jest to biblijna zasada. Osobą, dla której mam być atrakcyjną kobietą, jest przede wszystkim mój mąż. W wielu związkach dbałość o wzajemną atrakcyjność stopniowo zanika wraz ze stażem małżeńskim, a często zaraz po ślubie. Dbamy o siebie w okresie narzeczeństwa, żeby zdobyć wybraną osobę, lecz gdy małżeństwo staje się faktem, przestajemy zwracać uwagę na swój wygląd. Na przykład żona dba o siebie tylko wtedy, kiedy wychodzi do pracy lub na spotkanie ze znajomymi. Natomiast w domu wita powracającego męża w poplamionym fartuchu, komunikując mu w ten sposób: "Jesteś dla mnie mniej ważny niż mój szef i koledzy w pracy. Dla ciebie nie muszę się już starać". Tego typu postawy szybko zauważają małe dzieci. Pamiętam, jak pewnego dnia ubrałam się w domu bardziej elegancko niż zwykle, a moje dzieci natychmiast zapytały: "Mamusiu, czy będą u nas dzisiaj goście?". Taką sytuację można wykorzystać, by powiedzieć im: "Dbam o siebie dla was, bo to wy jesteście dla mnie najważniejszymi osobami, dla których chcę być atrakcyjną osobą". Nie oznacza to wcale potrzeby kupowania najdroższych ubrań czy kosmetyków. Dbałość o wygląd jest sposobem wyrażenia współmałżonkowi, jak ważną jest dla nas osobą: "To Bóg mi ciebie darował. Poprzez troskę o higienę i wygląd chcę ci wyrazić, jak bardzo mocno cię kocham". Ta zasada dotyczy zarówno kobiet jak i mężczyzn.



"Wszystko możliwe jest dla tego, kto wierzy" (Mk 9,23)
"Nie bój się, wierz tylko!" (Mk 5,36)


Słowa Jezusa nie pozostawiają żadnych wątpliwości: "Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie" (J 6, 53). Ile tego życia będziemy mieli w sobie tu na ziemi, tyle i tylko tyle zabierzemy w świat wieczności. I na bardzo długo możemy znaleźć się w czyśćcu, aby dojść do pełni życia, do miary nieba.
Pamiętajmy jednak, że w Kościele nic nie jest magią. Jezus podczas swojego ziemskiego nauczania mówił:
- do kobiety kananejskiej:
«O niewiasto wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak chcesz!» (Mt 15,28)
- do kobiety, która prowadziła w mieście życie grzeszne:
«Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju!» (Łk 7,37.50)
- do oczyszczonego z trądu Samarytanina:
«Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła» (Łk 17,19)
- do kobiety cierpiącej na krwotok:
«Ufaj, córko! Twoja wiara cię ocaliła» (Mt 9,22)
- do niewidomego Bartymeusza:
«Idź, twoja wiara cię uzdrowiła» (Mk 10,52)


Modlitwa o odrodzenie małżeństwa

Panie, przedstawiam Ci nasze małżeństwo – mojego męża (moją żonę) i mnie. Dziękuję, że nas połączyłeś, że podarowałeś nas sobie nawzajem i umocniłeś nasz związek swoim sakramentem. Panie, w tej chwili nasze małżeństwo nie jest takie, jakim Ty chciałbyś je widzieć. Potrzebuje uzdrowienia. Jednak dla Ciebie, który kochasz nas oboje, nie ma rzeczy niemożliwych. Dlatego proszę Cię:

- o dar szczerej rozmowy,
- o „przemycie oczu”, abyśmy spojrzeli na siebie oczami Twojej miłości, która „nie pamięta złego” i „we wszystkim pokłada nadzieję”,
- o odkrycie – pośród mnóstwa różnic – tego dobra, które nas łączy, wokół którego można coś zbudować (zgodnie z radą Apostoła: zło dobrem zwyciężaj),
- o wyjaśnienie i wybaczenie dawnych urazów, o uzdrowienie ran i wszystkiego, co chore, o uwolnienie od nałogów i złych nawyków.

Niech w naszym małżeństwie wypełni się wola Twoja.
Niech nasza relacja odrodzi się i ożywi, przynosząc owoce nam samym oraz wszystkim wokół. Ufam Tobie, Jezu, i już teraz dziękuję Ci za wszystko, co dla nas uczynisz. Uwielbiam Cię w sercu i błogosławię w całym moim życiu. Amen..

Święty Józefie, sprawiedliwy mężu i ojcze, który z takim oddaniem opiekowałeś się Jezusem i Maryją – wstaw się za nami. Zaopiekuj się naszym małżeństwem. Powierzam Ci również inne małżeństwa, szczególnie te, które przeżywają jakieś trudności. Proszę – módl się za nami wszystkimi! Amen!


Modlitwa o siedem Darów Ducha Świętego

Duchu Święty, Ty nas uświęcasz, wspomagając w pracy nad sobą. Ty nas pocieszasz wspierając, gdy jesteśmy słabi i bezradni. Proszę Cię o Twoje dary:

1. Proszę o dar mądrości, bym poznał i umiłował Prawdę wiekuistą, ktorą jesteś Ty, moj Boże.
2. Proszę o dar rozumu, abym na ile mój umysł może pojąć, zrozumiał prawdy wiary.
3. Proszę o dar umiejętności, abym patrząc na świat, dostrzegał w nim dzieło Twojej dobroci i mądrości i abym nie łudził się, że rzeczy stworzone mogą zaspokoić wszystkie moje pragnienia.
4. Proszę o dar rady na chwile trudne, gdy nie będę wiedział jak postąpić.
5. Proszę o dar męstwa na czas szczególnych trudności i pokus.
6. Proszę o dar pobożności, abym chętnie obcował z Tobą w modlitwie, abym patrzył na ludzi jako na braci, a na Kościół jako miejsce Twojego działania.
7. Na koniec proszę o dar bojaźni Bożej, bym lękał się grzechu, który obraża Ciebie, Boga po trzykroć Świętego. Amen.


Akt poświęcenia się Niepokalanemu Sercu Maryi

Obieram Cię dziś, Maryjo, w obliczu całego dworu niebieskiego, na moją Matkę i Panią. Z całym oddaniem i miłością powierzam i poświęcam Tobie moje ciało i moją duszę, wszystkie moje dobra wewnętrzne i zewnętrzne, a także zasługi moich dobrych uczynków przeszłych, teraźniejszych i przyszłych. Tobie zostawiam całkowite i pełne prawo dysponowania mną jak niewolnikiem oraz wszystkim, co do mnie należy, bez zastrzeżeń, według Twojego upodobania, na większą chwałę Bożą teraz i na wieki. Amen.

św. Ludwik de Montfort

Pełnia modlitwy



We czci niech będzie małżeństwo pod każdym względem i łoże nieskalane... (Hbr 13,4a) - konferencja dr Mieczysława Guzewicza (www.mojemalzenstwo.pl), małżonka, ojca trojga dzieci, doktora teologii biblijnej, członka Rady Episkopatu Polski ds. Rodziny - Górka Klasztorna 2007.04.20-22 - część 1We czci niech będzie małżeństwo pod każdym względem i łoże nieskalane... (Hbr 13,4a) - konferencja dr Mieczysława Guzewicza (www.mojemalzenstwo.pl), małżonka, ojca trojga dzieci, doktora teologii biblijnej, członka Rady Episkopatu Polski ds. Rodziny - Górka Klasztorna 2007.04.20-22 - część 2Kto powinien rządzić w małżeństwie? - ks. Piotr PawlukiewiczKapitanie, dokąd płyniecie? - ks. Piotr PawlukiewiczJakie są nasze rzeczywiste wielkie pragnienia? - ks. Piotr PawlukiewiczOdpowiedzialność za miłość - dr Wanda Półtawska - psychiatra Bitwa toczy się o nasze serca - ks. Piotr PawlukiewiczKto się Mnie dotknął? - ks. Piotr Pawlukiewicz Miłość jest trudna - ks. Piotr Pawlukiewicz
Przebaczenie i cierpienie w małżeństwie - dr M. Guzewicz, teolog-biblistaZ każdej trudnej sytuacji jest dobre wyjście - ks. Piotr PawlukiewiczMłodzież - ks. Piotr PawlukiewiczSex, poezja czy rzemiosloWalentynki - ks. Piotr Pawlukiewicz Mężczyźni - ks. Piotr PawlukiewiczFałszywe miłosierdzie - ks. Piotr PawlukiewiczSakrament małżeństwa a dobro dziecka - ks. Piotr Pawlukiewicz
W 2002 roku Jan Paweł II potępiając w ostrych słowach rozwody powiedział, że adwokaci jako ludzie wolnego zawodu, muszą
zawsze odmawiać użycia swoich umiejętności zawodowych do sprzecznego ze sprawiedliwością celu, jakim jest rozwód.
KAI
Ks. dr Marek Dziewiecki - Miłość nigdy nie pomaga w złym. Właśnie dlatego doradca katolicki w żadnej sytuacji nie proponuje krzywdzonemu małżonkowi rozwodu, gdyż nie wolno nikomu proponować łamania przysięgi złożonej wobec Boga i człowieka.

Bitwa toczy się o nasze serce - ks. Piotr Pawlukiewicz


Kto powinien rządzić w małżeństwie? - ks. Piotr Pawlukiewicz


Kiedy rodzi się dziecko, mąż idzie na bok - ks. Piotr Pawlukiewicz


Do kobiety trzeba iść już z siłą ducha nie po to, by tę siłę zyskać - ks. Piotr Pawlukiewicz


Czy kochasz swojego męża tak, aby dać z siebie wszystko i go uratować? - ks. Piotr Pawlukiewicz


Jakie są nasze rzeczywiste wielkie pragnienia? Czy takie jak Bartymeusza? - ks. Piotr Pawlukiewicz


Miłość jest trudna: Kryzys nigdy nie jest końcem - "Katechizm Poręczny" ks. Piotra Pawlukiewicza


Ze względu na "dobro dziecka" małżonkowie sakramentalni mają żyć osobno? - ks. Piotr Pawlukiewicz


Cierpienie i przebaczenie w małżeństwie - konferencja dr Mieczysława Guzewicza, teologa-biblisty


Co to znaczy "moja była żona"? - dr Wanda Półtawska - psychiatra, członek Papieskiej Rady ds. Rodziny


"We czci niech będzie małżeństwo pod każdym względem i łoże nieskalane" (Hbr 13,4a) - dr M. Guzewicz


Nic nie usprawiedliwia rozwodu, gdyż od 1999 r. obowiązuje w Polsce ustawa o separacji :: Każdy rozwód jest wyjątkowy

protest1
Protest w obronie dzieci >>




Książki warte Twojego czasu ---> książki gratis w zakładce *biuletyn*
Strona wygenerowana w 0,03 sekundy. Zapytań do SQL: 8