Celem tego forum jest niesienie pomocy małżonkom przeżywającym kryzys na każdym jego etapie, którzy chcą ratować
swoje sakramentalne małżeństwa, także po rozwodzie i gdy ich współmałżonkowie są uwikłani w niesakramentalne związki
Portal  RSSRSS  BłogosławieństwaBłogosławieństwa  RekolekcjeRekolekcje  Ruch Wiernych SercRuch Wiernych Serc  12 kroków12 kroków  StowarzyszenieStowarzyszenie  KronikaKronika
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  FAQFAQ  NagraniaNagrania  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy  StatystykiStatystyki

Poprzedni temat «» Następny temat
PATRONI RODZINY I MAŁŻEŃSTWA
Autor Wiadomość
kinga2
[Usunięty]

Wysłany: 2010-04-18, 15:49   

Św. Walenty

Patron zakochanych, młodych małżonków i osób umysłowo chorych ( wszak zakochanie to brak rozumu :mrgreen: )

http://www.kryzys.org/viewtopic.php?t=4831


Gdyby święty Walenty żył, cieszyłby się zapewne widząc, jak każdego roku 14 lutego zakochani obdarzają się kwiatami. Jak głosi legenda, sam chętnie rozdawał kwiaty przechodzącym koło jego ogrodu w Umbrii.

Ponadto apelował do serc mężczyzn, aby - jeśli kochają swoje żony - pozostawali w domu i nie szli na wojnę.

Ten popularny dziś święty biskup Terni, który zginął męczeńską śmiercią w 268 roku, nie zdawał sobie sprawy, że zrobi karierę jako patron zakochanych i małżeństw. Przez długi czas troszczył się o zupełnie inne sprawy.

http://www.mbkp.info/swieci/walenty.html
Ostatnio zmieniony przez kinga2 2010-04-19, 14:09, w całości zmieniany 1 raz  
 
     
kinga2
[Usunięty]

Wysłany: 2010-04-18, 22:32   

św.Rita

Ciekawym przypadkiem odświeżenia dawnego kultu jest św. Ryta. Od wieków uchodziła za orędowniczkę spraw trudnych i kłopotów małżeńskich – przez 18 lat cierpliwie znosiła zniewagi męża okrutnika, aż wymodliła dla niego poprawę. Kiedy nawrócony małżonek został zabity, a synowie poprzysięgli jego oprawcom zemstę, święta kobieta zaczęła prosić Boga, by raczej umarli, niż dopuścili się zbrodni. W dzisiejszych Włoszech służy za przykład dla owładniętych żądzą wendetty.

http://archiwum.polityka....etu,365186.html


Modlitwa małżonki

O święta Rito, ty będąc posłuszna ro­dzicom zgodziłaś się na stan małżeński i stałaś się prawdziwym wzorem małżon­ki chrześcijańskiej. Oto staję przed tobą. by otworzyć me serce, które potrzebuje pomocy Boga i twojej opieki.
Ty, któraś przez wiele lat cierpiała nie-zasłużenie w życiu małżeńskim, uproś dla mnie u Pana potrzebną mi siłę, abym mogła być wierna Bogu i mojemu mężo­wi. Zaopiekuj się nami, uświęcaj naszą pracę, błogosław każdy nasz zamiar, aby wszystko było na chwałę Boga i dla na­szego dobra.
Niech nic nigdy nie niszczy naszej zgo­dy. Niech dom nasz będzie obdarzany po­myślnością, święta Rito, niech go strzegą aniołowie pokoju, niech nie będzie w nim nieporozumień, lecz niech króluje miłość; ta miłość, która łączy dwa serca, która wiąże dwie dusze zbawione przez Krew Chrystusa.
Przedstaw Panu tę modlitwę, o święta Rito, i spraw, abyśmy, ja i mój maż pew­nego dnia mogli chwalić Boga w niebie. Amen.
Ojcze nasz... Zdrowaś Maryjo... Chwała Ojcu...
http://swietarita.blogspo...wa-mazonki.html
Ostatnio zmieniony przez kinga2 2012-09-22, 21:18, w całości zmieniany 1 raz  
 
     
kinga2
[Usunięty]

Wysłany: 2010-04-19, 13:47   

św.Antoni z Padwy

Szczególną atencją wśród wiernych, otaczany jest święty Antoni, słynący na okolicę jako patron małżeństw. Często można tutaj spotkać pary, modlące się w cieniu lip.
– Nikt inny, tylko św. Antoni uratował nasze małżeństwo – opowiada pani Katarzyna z Krakowa. – Wydawało się, że nic już nie jest wstanie na nowo scementować mojego związku. Gdy usłyszałam o tutejszym kościółku, namówiłam męża, aby przyjechać. I stał się cud. Nadal jesteśmy razem, a ja w każdą rocznicę tamtego wydarzenia przyjeżdżam do Sieniawy, by modlić się na progu tutejszej świątyni.

http://www.wgorach.com/?i...sg=1&lang_id=PL

Tego świetego polecono mi również w Niepokalanowie jako niezwykle skutecznego wstawiennika w trudnościach małżeńskich. Muszę przyznać,że niezmiernie się ucieszyłam, bo jest to bardzo bliski mi święty. :mrgreen:

Św. Antoni z Pady należy do najpopularniejszych świętych w świecie. Wzywa się go jako orędownika rzeczy zgubionych. Jest patronem narzeczonych i małżonków. Niemal w każdym kościele znajduje się jego wizerunek i skarbonka z napisem Chleb św. Antoniego. Przedstawiany jest z księgą w ręku, ż lilią, z Dzieciątkiem Jezus, z sercem i z ogniem. Antoni został ogłoszony świętym już w niespełna rok po swojej śmierci, bo 30 maja 1232 r. przez papieża Grzegorza IX.

http://www.antoni.w-w.pl/...ron/patron.html
Ostatnio zmieniony przez kinga2 2010-04-19, 14:07, w całości zmieniany 1 raz  
 
     
kinga2
[Usunięty]

Wysłany: 2010-04-19, 14:03   

św. Dorota

Św. Dorota była niegdyś bardzo popularna i powszechnie czczona w całej Europie. W Polsce miała swoje świątynie i ołtarze. Należy do 14 świętych wspomożycieli. Jej postać była ulubionym tematem malarzy. Dorota jest patronką m.in. młodych małżeństw, ogrodników, botaników i górników.

http://www.brewiarz.katol...eci/02-06b.php3
 
     
kinga2
[Usunięty]

Wysłany: 2010-04-19, 14:23   

Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia z Hodowicy,
Patronki młodych małżeństw

Wrocław, kościół pw. św. Augustyna, ul. Sudecka: Obraz jest kopią figurki Maryi z Dzieciątkiem z okolic Ołomuńca. Jedna z kopii znalazła się w 1798 r. w rodzinie katolickiej gospodarza z parafii Hodowica k. Lwowa. W 1839 r. córka właściciela obrazu wyszła za mąż za Jędrzeja Rączkowskiego i zabrała go ze sobą jako pamiątkę. Po latach obraz sczerniał, ale 25 stycznia 1852 r. zajaśniał żywymi barwami. Obraz umieszczono w kościele parafialnym 30 czerwca 1852 r. O łaskach świadczyły 124 srebrne wota i 100 zapisów w aktach. Po wojnie ostatni proboszcz z Hodowicy zabrał cudowny obraz. W 1956 r. na stolicy arcybiskupiej we Wrocławiu zasiadł abp Bolesław Kominek, członkiem Kapituły mianowany został ks. Oberc, a proboszczem parafii św. Augustyna o. Hieronim Warachim. Ci dwaj ostatni gorąco pragnęli, aby obraz, ukrywany w Jaworzynie Śląskiej, a następnie w prywatnej kaplicy abp. Kominka, znalazł się pod opieką franciszkanów. 12 lutego 1960 r. abp Kominek przekazał obraz kapucynom, a 20 lipca 1960 r. ustanowił sanktuarium maryjne.
Codziennie o 6.15 sprawowana jest Msza św. przed obrazem, a w każdą sobotę o 18.30 nabożeństwo ku czci Pani Hodowickiej, połączone z odczytaniem próśb i podziękowań, po nim Msza św. w tych intencjach.

http://www.niedziela.pl/a...=ed200718&nr=20
 
     
kinga2
[Usunięty]

Wysłany: 2010-04-25, 14:50   

Modlitwa w kryzysie małżeńskim


Boże Ojcze, przed Twoim ołtarzem ślubowaliśmy sobie trwałą miłość i wierność. Daj nam siłę przebaczenia. Daj zapomnieć urazy i spraw, aby w naszym domu znów zajaśniało szczęście, radość i pokój. Amen.


* * * * * * * * * * * * *


Ojcze nasz, zwracam się z pokorną i żarliwą prośbą do Ciebie. Tyś nas połączył nierozerwalnym węzłem małżeństwa i chcesz, abyśmy temu związkowi zostali wierni aż do śmierci. Nie myślałem, że osoby, które się miłują, tak mogą wzajemnie się ranić. Boże, pospiesz na pomoc sercu memu, uczyń je przez to właśnie cierpienie mniej samolubnym. Poznaję coraz lepiej, jak trudny jest stan małżeński i jak niedoskonały jeszcze jestem. Uczyń mnie wielkodusznym, bym umiał przebaczać. Daj mi cierpliwość, podobną do tej, którą Ty okazujesz mnie. Spraw, by w codziennych trudnościach i doświadczeniach moja miłość się wzmacniała i dojrzewała, aż minie zły czas. Amen.

http://www.swrodzina.eu/pl/48/modlitwy-rodzinne
 
     
kinga2
[Usunięty]

Wysłany: 2011-08-31, 12:58   

Św. Gummar - na złośliwe żony

Mężowie złośliwych żon, nie upadajcie na duchu! Z Nieba idzie odsiecz. To święty Gummar z Nivesdonck, rycerz i pustelnik. Od dwunastu wieków wysłuchuje waszych skarg. 11 pażdziernika okazuje dręczonym mężom szczególne względy, bo obchodzi swoje święto.

Problem niewieściej złośliwości zna z autopsji. Był rycerzem na dworze Pepina Małego i mężem prawdziwego potwora. Żona wyżywała się na nim od rana do wieczora, a gdy wyruszał na wyprawę wojenną, zadręczała służbę....

Więcej... http://wroclaw.gazeta.pl/...l#ixzz1WbgTkLnL

===========================================================

W dniu 11 października martyrologium rzymskie wspomina św. Gummara, Belgijskego rycerza, a później pustelnika z VIII wieku.

Martyrologium podaje, że św. Gummar ... miał bardzo złośliwą żonę, która pod jego nieobecność zadręczała poddanych. Po jednej z wypraw przeprosił poddanych, zostawił żonę i oddał się życiu pustelniczemu co spowodowało, że został włączony w poczet świętych i został ogłoszony patronem mężów mających złośliwe żony. Najprawdopodobniej św. Gummar zmarł około 775 roku.

Więcej szczegółów na temat tej postaci znajdujemy w opracowaniu "Księga imion i świętych" w opracowaniu H. Frosa SJ i Franciszka Sowy. Czytamy tam: św. Gummar jest patronem Lier (we Flandrii). Tego świętego znamy wyłącznie z hagiograficznych opowiadań, które powstały w trzy stulecia po tym, o czym mówią. Są to ponadto opowiadania mało jasne, wymagające dodatkowych analiz. Można więc jedynie zakładać, że Gummar lub może Guntmar był w epoce frankońskiej właścicielem dóbr w okolicy, o której mowa. Usunął się potem do samotni i zbudował oratorium pod wezwaniem św. Piotra. Zmarł 11 października.

Legenda chce ponadto widzieć w nim młodzieńca, wysłanego przez rodziców na dwór Pepina Krótkiego. Król powierzył mu wysoki urząd i przynaglił do poślubienia jakiejś Grimmary. Gdy po siedmiu latach wojaczki Gummar wrócił do domu, dowiedział się, że żona uciskała służbę i oskarżała ją o zbrodnie, aby posiąść jej trzody. Naprawił wówczas krzywdy, a potem wybrał się z pielgrzymką do Rzymu. Ale już po dniu drogi, pośród przedziwnych wydarzeń, dowiedział się od anioła, że pielgrzymki należy zaniechać, a osiadłszy w pustelni wieść życie oddane kontemplacji. W tej też pustelni zmarł w r. 775.

Jak pokazuje postać tego świętego nawet posiadanie złośliwej żony może być główną przyczyną świętości. Uczmy się więc od niego jak przeciwności, których doświadczamy w życiu, przekuwać na niezniszczalny skarb w niebie.

http://www.deon.pl/religi...iwosc-zony.html
 
     
Elżbieta
[Usunięty]

Wysłany: 2012-05-12, 08:42   

kinga2 napisał/a:
św.Rita

Ciekawym przypadkiem odświeżenia dawnego kultu jest św. Ryta. Od wieków uchodziła za orędowniczkę spraw trudnych i kłopotów małżeńskich – przez 18 lat cierpliwie znosiła zniewagi męża okrutnika, aż wymodliła dla niego poprawę. Kiedy nawrócony małżonek został zabity, a synowie poprzysięgli jego oprawcom zemstę, święta kobieta zaczęła prosić Boga, by raczej umarli, niż dopuścili się zbrodni. W dzisiejszych Włoszech służy za przykład dla owładniętych żądzą wendetty.

http://archiwum.polityka....etu,365186.html


NIEDZIELA 13 MAJA - zaczyna się Nowenna do św. RITY.

Pamiętajmy o Tej Świętej danej od Boga, dla której wstawiennictwo o nasze sprawy beznadziejne jest skutecznym wyzwaniem!

TEKST: http://adonai.pl/modlitwy/?id=192


W numerze 1/2011 "Miłujcie się!" jest świadectwo opisane przez moją przyjaciółkę, która walczyła o swoje malżeństwo i obiecała św. Ricie rozsławianie Jej osoby, gdy tylko pomoże jej w sprawie beznadziejnej - zakochała się mając wspaniałą rodzinę!
Pan Bóg wysłuchał poprzez te prośby św. Rity...
CZYTAJCIE I NAPEŁNIAJCIE SIĘ WIARĄ W BOŻĄ POMOC - ZAWSZE I WSZĘDZIE!
 
     
kinga2
[Usunięty]

Wysłany: 2012-09-22, 21:25   

św. Natalia i św. Adrian

NATALIA, męczennica (Muczenica Natalija), 26 sierpnia/8 września, zm. 305-311 r., patrz ADRIAN, męczennik. ADRIAN NIKOMEDYJSKI, męczennik (Muczeniki Adrian Nikomidijskij), 26 sierpnia/8 września. Żył wraz ze swą małżonką Natalią na przełomie III i IV w. w Cesarstwie Rzymskim. Był oficerem cesarza Maksymiana w Nikomedii. Podczas prześladowań chrześcijan, widząc męstwo z jakim idą na śmierć wyznawcy Chrystusa, sam uwierzył, chociaż nie przyjął chrztu. Pewnego razu otwarcie wyznał przed cesarzem, że jest chrześcijaninem, za co wtrącono go do więzienia. Tam, poddawanego torturom męża, odwiedzała Natalia, umacniając go w wierze. Gdy zapadł wyrok skazujący Adriana na śmierć, Natalii zabroniono dalszych odwiedzin. Mimo to w przebraniu chłopca przekupiła strażników i weszła do więzienia, by prosić go o modlitwę, gdy będzie już w raju. Natalia była obecna przy egzekucji męża, w czasie której poddano go torturom łamania członków. Gdy ciało Adriana i innych męczenników palono na stosie, Natalia pragnąc spłonąć wraz z nim rzuciła się w ogień, jednak została siłą odciągnięta. Miało to miejsce około 304 r. Gdy deszcz przygasił ogień, chrześcijanie pogrzebali szczątki męczenników w Argyropolis nad Bosforem. Natalia udała się tam, zabierając ze sobą ocalałą dłoń męża. Tam też na jego grobie zmarła. Została pochowana wraz z innymi męczennikami. W późniejszym okresie szczątki św. Adriana przeniesiono do Rzymu. Do świętych Adriana i Natalii wierni modlą się o dobre stosunki między małżonkami. Natalia jest ponadto patronką rolników zajmujących się uprawą lnu. Święci są szczególnie popularni w bizantyjskim obszarze kulturowym. Św. Adrian przedstawiany wraz z małżonką Natalią. Odziany jest w bogate szaty, ma krótką brodę i kędzierzawe, kasztanowe włosy. Głowę Natalii okrywa zielona chusta. Oboje trzymają w rękach męczeńskie krzyże.
http://zapytaj.onet.pl/Ca...t_patronka.html
 
     
Elżbieta
[Usunięty]

Wysłany: 2013-09-13, 18:25   

ŚWIĘTY OJCIEC PIO

http://sychar.org/opio/

http://www.padrepio.catho...vena_Polska.htm
 
     
kinga2
[Usunięty]

Wysłany: 2014-04-12, 20:03   

Święta Rita - patronka spraw beznadziejnych

https://www.youtube.com/watch?v=eaBcIXZGTvI

https://www.youtube.com/watch?v=FmsyXxWhqQc
 
     
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group












Dla tych, którzy kochają - propozycja wzoru odpowiedzi na pozew rozwodowy


W odpowiedzi na pozew wnoszę o oddalenie powództwa w całości i nie rozwiązywanie małżeństwa stron przez rozwód.

UZASADNIENIE

Pomimo trudności jakie nasz związek przechodził i przechodzi uważam, że nadal można go uratować. Małżeństwa nie zawiera się na chwilę i nie zrywa w momencie, gdy dzieje się coś niedobrego. Pragnę nadmienić, iż w przyszłości nie zamierzam się już z nikim innym wiązać. Podjąłem (podjęłam) bowiem decyzję, że będę z żoną (mężem) na zawsze i dołożę wszelkich starań, aby nasze małżeństwo przetrwało. Scalenie związku jest możliwe nawet wtedy, gdy tych dobrych uczuć w nas nie ma. Lecz we mnie takie uczucia nadal są i bardzo kocham swoją żonę (męża), pomimo, iż w chwili obecnej nie łączy nas więź fizyczna. Jednak wyrażam pragnienie ratowania Naszego małżeństwa i gotowy (gotowa) jestem podjąć trud jaki się z tym wiąże. Uważam, że przy odrobinie dobrej woli możemy odbudować dobrą relację miłości.

Dobro mojej żony (męża) jest dla mnie po Bogu najważniejsze. Przed Bogiem to bowiem ślubowałem (ślubowałam).

Moim zdaniem każdy związek ma swoje trudności, a nieporozumienia jakie wydarzyły się między nami nie są powodem, aby przekreślić nasze małżeństwo i rozbijać naszą rodzinę. Myślę, że każdy rozwód negatywnie wpływa nie tylko na współmałżonków, ale także na ich rodziny, dzieci i krzywdzi niepotrzebnie wiele bliskich sobie osób. Oddziaływuje również negatywnie na inne małżeństwa.

Z moją (moim) żoną (mężem) znaliśmy się długo przed zawarciem naszego małżeństwa i uważam, że był to wystarczający czas na wzajemne poznanie się. Po razem przeżytych "X" latach (jako para, narzeczeni i małżonkowie) żona (mąż) jest dla mnie zbyt ważną osobą, aby przekreślić większość wspólnie spędzonych lat. Według mnie w naszym związku nie wygasły więzi emocjonalne i duchowe. Podkreślam, iż nadal kocham żonę (męża) i pomimo, że oddaliliśmy się od siebie, chcę uratować nasze małżeństwo. Osobiście wyrażam wolę i chęć naprawy naszych małżeńskich relacji, gdyż mam przekonanie, że każdy związek małżeński dotknięty poważnym kryzysem jest do uratowania.

Orzeczenie rozwodu spowodowałoby, że ucierpiałoby dobro wspólnych małoletnich dzieci stron oraz byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Dzieci potrzebują stabilnego emocjonalnego kontaktu z obojgiem rodziców oraz podejmowania przez obie strony wszelkich starań, by zaspokoić potrzeby rodziny. Rozwód grozi osłabieniem lub zerwaniem więzi emocjonalnej dzieci z rodzicem zamieszkującym poza rodziną. Rozwód stron wpłynie także niekorzystnie na ich rozwój intelektualny, społeczny, psychiczny i duchowy, obniży ich status materialny i będzie usankcjonowaniem niepoważnego traktowania instytucji rodziny.

Jestem katolikiem (katoliczką), osobą wierzącą. Moje przekonania religijne nie pozwalają mi wyrazić zgody na rozwód, gdyż jak mówi w punkcie 2384 Katechizm Kościoła Katolickiego: "Rozwód znieważa przymierze zbawcze, którego znakiem jest małżeństwo sakramentalne", natomiast Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego w punkcie 347 nazywa rozwód jednym z najcięższych grzechów, który godzi w sakrament małżeństwa.

Wysoki Sądzie, proszę o danie nam szansy na uratowanie naszego małżeństwa. Uważam, ze każda rodzina, w tym i nasza, na to zasługuje. Nie zmienię zdania w tej ważnej sprawie, bo wtedy będę niewiarygodny w każdej innej. Brak wyrażenia mojej zgody na rozwód nie wskazuje na to, iż kierują mną złe emocje tj. złość czy złośliwość. Jednocześnie zdaję sobie sprawę, że nie zmuszę żony (męża) do miłości. Rozumiem, że moja odmowa komplikuje sytuację, ale tak czuję, takie są moje przekonania religijne i to dyktuje mi serce.

Bardzo kocham moją (mojego) żonę (męża) i w związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.



List Episkopatu Polski na święto św. Rodziny

Warto jeszcze raz podkreślić, że u podstaw każdej rodziny stoi małżeństwo. Chrześcijańskie patrzenie na małżeństwo w pełni uwzględnia wyjątkową naturę tej wspólnoty osób. Małżeństwo to związek mężczyzny i niewiasty, zawierany na całe ich życie, i z tej racji pełniący także określone zadania społeczne. Chrystus podkreślił, że mężczyzna opuszcza nawet ojca i matkę, aby złączyć się ze swoją żoną i być z nią przez całe życie jako jedno ciało (por. Mt 19,6). To samo dotyczy niewiasty. Naszym zadaniem jest nieustanne przypominanie, iż tylko tak rozumianą wspólnotę mężczyzny i niewiasty wolno nazywać małżeństwem. Żaden inny związek osób nie może być nawet przyrównywany do małżeństwa. Chrześcijanie decyzję o zawarciu małżeństwa wypowiadają wobec Boga i wobec Kościoła. Tak zawierany związek Chrystus czyni sakramentem, czyli tajemnicą uświęcenia małżonków, znakiem swojej obecności we wszystkich ich sprawach, a jednocześnie źródłem specjalnej łaski dla nich. Głębia duchowości chrześcijańskich małżonków powstaje właśnie we współpracy z łaską sakramentu małżeństwa. więcej >>



Wszechświat na miarę człowieka

Wszechświat jest ogromny. Żeby sobie uzmysłowić rozmiary wszechświata, załóżmy, że odległość Ziemia - Słońce to jeden milimetr. Wtedy najbliższa gwiazda znajduje się mniej więcej w odległości 300 metrów od Słońca. Do Słońca mamy jeden milimetr, a do najbliższej gwiazdy około 300 metrów. Słońce razem z całym otoczeniem gwiezdnym tworzy ogromny system zwany Droga Mleczną (galaktykę w kształcie ogromnego dysku). W naszej umownej skali ten ogromny dysk ma średnicę około 6 tysięcy kilometrów, czyli mniej więcej tak, jak stąd do Stanów Zjednoczonych. Światło zużywa na przebycie od jednego końca tego dysku do drugiego - około 100 tysięcy lat. W tym dysku mieści się około 100 miliardów gwiazd. To jest ogromny dysk! Jeszcze mniej więcej sto lat temu uważano, że to jest cały wszechświat. Okazało się, że tak wcale nie jest. Wszechświat jest znacznie, znacznie większy! Jeżeli te 6 tysięcy kilometrów znowu przeskalujemy, tym razem do jednego centymetra, to cały wszechświat, który potrafimy zaobserwować (w tej skali) jest kulą o średnicy 3 kilometrów. I w tym właśnie obszarze, jest około 100 miliardów galaktyk (czyli takich dużych systemów gwiezdnych, oczywiście różnych kształtów, różnych wielkości). To właśnie jest cały wszechświat, który potrafimy badać metodami fizycznymi, wykorzystując techniki astronomiczne. (Wszechświat na miarę człowieka >>>)



Musicie zawsze powstawać!

Możecie rozerwać swoje fotografie
i zniszczyć prezenty.
Możecie podeptać swoje szczęśliwe wspomnienia
i próbować dzielić to, co było dla dwojga.
Możecie przeklinać Kościół i Boga.

Ale Jego potęga nie może nic uczynić
przeciw waszej wolności.
Bo jeżeli dobrowolnie prosiliście Go,
by zobowiązał się z wami...
On nie może was "rozwieść".

To zbyt trudne?
A kto powiedział, że łatwo być
człowiekiem wolnym i odpowiedzialnym.
Miłość się staje
Jest miłością w marszu, chlebem codziennym.

Nie jest umeblowana mieszkaniem,
ale domem do zbudowania i utrzymania,
a często do remontu.
Nie jest triumfalnym "TAK",
ale jest mnóstwem "tak",
które wypełniają życie, pośród mnóstwa "nie".

Człowiek jest słaby, ma prawo zbłądzić!
Ale musi zawsze powstawać i zawsze iść.
I nie wolno mu odebrać życia,
które ofiarował drugiemu; ono stało się nim.

Michel Quoist



Rozważania o wierze/Dynamizm wiary/Zwycięstwo przez wiarę

Klasycznym tekstem biblijnym ukazującym w świetle wiary wartość i sens środków ubogich jest scena walki z Amalekitami. W czasie przejścia przez pustynię, w drodze do Ziemi Obiecanej, dochodzi do walki pomiędzy Izraelitami a kontrolującymi szlaki pustyni Amalekitami (zob. Wj 17, 8-13). Mojżesz to Boży człowiek, który wie, w jaki sposób może zapewnić swoim wojskom zwycięstwo. Gdyby był strategiem myślącym jedynie po ludzku, stanąłby sam na czele walczących, tak jak to zwykle bywa w strategii. Przecież swoją postawą na pewno by ich pociągał, tak byli wpatrzeni w niego. On zaś zrobił coś, co z punktu widzenia strategii wojskowej było absurdalne - wycofał się, zostawił wojsko pod wodzą swego zastępcy Jozuego, a sam odszedł na wzgórze, by tam się modlić. Wiedział on, człowiek Boży, człowiek modlitwy, kto decyduje o losach świata i o losach jego narodu. Stąd te wyciągnięte na szczycie wzgórza w geście wiary ramiona Mojżesza. Między nim a doliną, gdzie toczy się walka, jest ścisła łączność. Kiedy ręce mu mdleją, to jego wojsko cofa się. On wie, co to znaczy - Bóg chce, aby on wciąż wysilał się, by stale wyciągał ręce do Pana. Gdy ręce zupełnie drętwiały, towarzyszący Mojżeszowi Aaron i Chur podtrzymywali je. Przez cały więc dzień ten gest wyciągniętych do Pana rąk towarzyszył walce Izraelitów, a kiedy przyszedł wieczór, zwycięstwo było po ich stronie. To jednak nie Jozue zwyciężył, nie jego wojsko walczące na dole odniosło zwycięstwo - to tam, na wzgórzu, zwyciężył Mojżesz, zwyciężyła jego wiara.

Gdyby ta scena miała powtórzyć się w naszych czasach, wówczas uwaga dziennikarzy, kamery telewizyjne, światła reflektorów skierowane byłyby tam, gdzie Jozue walczy. Wydawałoby się nam, że to tam się wszystko decyduje. Kto z nas próbowałby patrzeć na samotnego, modlącego się gdzieś człowieka? A to ten samotny człowiek zwycięża, ponieważ Bóg zwycięża przez jego wiarę.

Wyciągnięte do góry ręce Mojżesza są symbolem, one mówią, że to Bóg rozstrzyga o wszystkim. - Ty tam jesteś, który rządzisz, od Ciebie wszystko zależy. Ludzkiej szansy może być śmiesznie mało, ale dla Ciebie, Boże, nie ma rzeczy niemożliwych. Gest wyciągniętych dłoni, tych mdlejących rąk, to gest wiary, to ubogi środek wyrażający szaleństwo wiary w nieskończoną moc i nieskończoną miłość Pana.

ks. Tadeusz Dajczer "Rozważania o wierze"


Małżeństwo nierozerwalne?!... - wierność mimo wszystko

„Ślubuję ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że ciebie nie opuszczę aż do śmierci" - to tekst przysięgi małżeńskiej wypowiadany bez żadnych warunków uzupełniających. Początek drogi. Niezapisana karta z podpisem: „aż do śmierci". A co, gdy pojawią się trudności, kryzys, zdrada?...

„Wtedy przystąpili do Niego faryzeusze, chcąc Go wystawić na próbę, zadali Mu pyta-nie: «Czy wolno oddalić swoją żonę z jakiegokolwiek powodu?» On im odpowiedział: «czy nie czytaliście, że Stwórca od początku stworzył ich mężczyzną i kobietą? Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i będą oboje jednym ciałem. A tak nie są już dwojgiem, lecz jednym ciałem. Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela»"(Mt 19, 3-5). Dwanaście lat temu nasilający się kryzys, którego skutkiem byt nowy związek mojego męża, separacja i rozwód, doprowadził do rozpadu moje małżeństwo. Porozumienie zostało zerwane. Zepchnięta na dalszy plan, wyeliminowana z życia, nigdy w swoim sercu nie przestałam być żoną mojego męża. Sytuacje, wobec których stawałam, zda-wały się przerastać moją wytrzymałość, odbierały nadzieję, niszczyły wszystko we mnie i wokół mnie. Widziałam, że w tych trudnych chwilach Bóg stawał przy mnie i mówił: „wystarczy ci mojej łaski", „Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata". Był Tym, który uczył mnie, jak nieść krzyż zerwanej jedności, rozbitej rodziny, zdrady, zaparcia, odrzucenia, szyderstwa, cynizmu, własnej słabości, popełnionych grzechów i błędów. Podnosił, nawracał, przebaczał, uczyt przebaczać. Kochał. Akceptował. Prowadził. Nadawał swój sens wydarzeniom, które po ludzku zdawały się nie mieć sensu. Byt wierny przymierzu, które zawarł z nami przed laty przez sakrament małżeństwa. Teraz wiem, że małżeństwo chrześcijańskie jest czym innym niż małżeństwo naturalne. Jest wielką łaską, jest historią świętą, w którą angażuje się Pan Bóg. Jest wydarzeniem, które sprawia, „że mąż i żona połączeni przez sakrament to nie przypadkowe osoby, które się dobrały lub nie, lecz te, którym Bóg powiedział «tak», by się stały jednym ciałem, w drodze do zbawienia".

Ja tę nadzwyczajność małżeństwa sakramentalnego zaczęłam widzieć niestety późno, bo w momencie, gdy wszystko zaczęto się rozpadać. W naszym małżeństwie byliśmy najpierw my: mój mąż, dzieci, ja i wszystko inne. Potem Pan Bóg, taki na zasadzie pomóż, daj, zrób. Nie Ten, ku któremu zmierza wszystko. Nie Bóg, lecz bożek, który zapewnia pomyślność planom, spełnia oczekiwania, daje zdrowie, zabiera trudności... Bankructwo moich wyobrażeń o małżeństwie i rodzinie stało się dla mnie źródłem łaski, poprzez którą Bóg otwierał mi oczy. Pokazywał tę miłość, z którą On przyszedł na świat. Stawał przy mnie wyszydzony, opluty, odepchnięty, fałszywie osądzony, opuszczony, na drodze, której jedyną perspektywą była haniebna śmierć, I mówił: to jest droga łaski, przez którą przychodzi zbawienie i nowe życie, czy chcesz tak kochać? Swoją łaską Pan Bóg nigdy nie pozwolił mi zrezygnować z modlitwy za mojego męża i o jedność mojej rodziny, budowania w sobie postawy przebaczenia, pojednania i porozumienia, nigdy nie dał wyrazić zgody na rozwód i rozmyślne występowanie przeciwko mężowi. Zalegalizowanie nowego związku mojego męża postrzegam jako zalegalizowanie cudzołóstwa („A powiadam wam: Kto oddala swoją żonę (...) a bierze inną popełnia cudzołóstwo, I kto oddaloną bierze za żonę, popełnia cudzołóstwo" (Mt,19.9)). I jako zaproszenie do gorliwszej modlitwy i głębszego zawierzenia. Nasza historia jest ciągle otwarta, ale wiem, że Pan Bóg nie powiedział w niej ostatniego Słowa. Jakie ono będzie i kiedy je wypowie, nie wiem, ale wierzę, że zostanie wypowiedziane dla mnie, mojego męża, naszych dzieci i wszystkich, których nasza historia dotknęła. Będzie ono Dobrą Nowiną dla każdego nas. Bo małżeństwo sakramentalne jest historią świętą, przymierzem, któremu Pan Bóg pozostaje wierny do końca.

Maria

Forum Pomocy "Świadectwa"


Slowo.pl - Małżeństwo o jakim marzymy. Jednym z elementów budowania silnej relacji małżeńskiej jest atrakcyjność współmałżonków dla siebie nawzajem. Może nie brzmi to zbyt duchowo, ale jest to biblijna zasada. Osobą, dla której mam być atrakcyjną kobietą, jest przede wszystkim mój mąż. W wielu związkach dbałość o wzajemną atrakcyjność stopniowo zanika wraz ze stażem małżeńskim, a często zaraz po ślubie. Dbamy o siebie w okresie narzeczeństwa, żeby zdobyć wybraną osobę, lecz gdy małżeństwo staje się faktem, przestajemy zwracać uwagę na swój wygląd. Na przykład żona dba o siebie tylko wtedy, kiedy wychodzi do pracy lub na spotkanie ze znajomymi. Natomiast w domu wita powracającego męża w poplamionym fartuchu, komunikując mu w ten sposób: "Jesteś dla mnie mniej ważny niż mój szef i koledzy w pracy. Dla ciebie nie muszę się już starać". Tego typu postawy szybko zauważają małe dzieci. Pamiętam, jak pewnego dnia ubrałam się w domu bardziej elegancko niż zwykle, a moje dzieci natychmiast zapytały: "Mamusiu, czy będą u nas dzisiaj goście?". Taką sytuację można wykorzystać, by powiedzieć im: "Dbam o siebie dla was, bo to wy jesteście dla mnie najważniejszymi osobami, dla których chcę być atrakcyjną osobą". Nie oznacza to wcale potrzeby kupowania najdroższych ubrań czy kosmetyków. Dbałość o wygląd jest sposobem wyrażenia współmałżonkowi, jak ważną jest dla nas osobą: "To Bóg mi ciebie darował. Poprzez troskę o higienę i wygląd chcę ci wyrazić, jak bardzo mocno cię kocham". Ta zasada dotyczy zarówno kobiet jak i mężczyzn.



"Wszystko możliwe jest dla tego, kto wierzy" (Mk 9,23)
"Nie bój się, wierz tylko!" (Mk 5,36)


Słowa Jezusa nie pozostawiają żadnych wątpliwości: "Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie" (J 6, 53). Ile tego życia będziemy mieli w sobie tu na ziemi, tyle i tylko tyle zabierzemy w świat wieczności. I na bardzo długo możemy znaleźć się w czyśćcu, aby dojść do pełni życia, do miary nieba.
Pamiętajmy jednak, że w Kościele nic nie jest magią. Jezus podczas swojego ziemskiego nauczania mówił:
- do kobiety kananejskiej:
«O niewiasto wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak chcesz!» (Mt 15,28)
- do kobiety, która prowadziła w mieście życie grzeszne:
«Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju!» (Łk 7,37.50)
- do oczyszczonego z trądu Samarytanina:
«Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła» (Łk 17,19)
- do kobiety cierpiącej na krwotok:
«Ufaj, córko! Twoja wiara cię ocaliła» (Mt 9,22)
- do niewidomego Bartymeusza:
«Idź, twoja wiara cię uzdrowiła» (Mk 10,52)


Modlitwa o odrodzenie małżeństwa

Panie, przedstawiam Ci nasze małżeństwo – mojego męża (moją żonę) i mnie. Dziękuję, że nas połączyłeś, że podarowałeś nas sobie nawzajem i umocniłeś nasz związek swoim sakramentem. Panie, w tej chwili nasze małżeństwo nie jest takie, jakim Ty chciałbyś je widzieć. Potrzebuje uzdrowienia. Jednak dla Ciebie, który kochasz nas oboje, nie ma rzeczy niemożliwych. Dlatego proszę Cię:

- o dar szczerej rozmowy,
- o „przemycie oczu”, abyśmy spojrzeli na siebie oczami Twojej miłości, która „nie pamięta złego” i „we wszystkim pokłada nadzieję”,
- o odkrycie – pośród mnóstwa różnic – tego dobra, które nas łączy, wokół którego można coś zbudować (zgodnie z radą Apostoła: zło dobrem zwyciężaj),
- o wyjaśnienie i wybaczenie dawnych urazów, o uzdrowienie ran i wszystkiego, co chore, o uwolnienie od nałogów i złych nawyków.

Niech w naszym małżeństwie wypełni się wola Twoja.
Niech nasza relacja odrodzi się i ożywi, przynosząc owoce nam samym oraz wszystkim wokół. Ufam Tobie, Jezu, i już teraz dziękuję Ci za wszystko, co dla nas uczynisz. Uwielbiam Cię w sercu i błogosławię w całym moim życiu. Amen..

Święty Józefie, sprawiedliwy mężu i ojcze, który z takim oddaniem opiekowałeś się Jezusem i Maryją – wstaw się za nami. Zaopiekuj się naszym małżeństwem. Powierzam Ci również inne małżeństwa, szczególnie te, które przeżywają jakieś trudności. Proszę – módl się za nami wszystkimi! Amen!


Modlitwa o siedem Darów Ducha Świętego

Duchu Święty, Ty nas uświęcasz, wspomagając w pracy nad sobą. Ty nas pocieszasz wspierając, gdy jesteśmy słabi i bezradni. Proszę Cię o Twoje dary:

1. Proszę o dar mądrości, bym poznał i umiłował Prawdę wiekuistą, ktorą jesteś Ty, moj Boże.
2. Proszę o dar rozumu, abym na ile mój umysł może pojąć, zrozumiał prawdy wiary.
3. Proszę o dar umiejętności, abym patrząc na świat, dostrzegał w nim dzieło Twojej dobroci i mądrości i abym nie łudził się, że rzeczy stworzone mogą zaspokoić wszystkie moje pragnienia.
4. Proszę o dar rady na chwile trudne, gdy nie będę wiedział jak postąpić.
5. Proszę o dar męstwa na czas szczególnych trudności i pokus.
6. Proszę o dar pobożności, abym chętnie obcował z Tobą w modlitwie, abym patrzył na ludzi jako na braci, a na Kościół jako miejsce Twojego działania.
7. Na koniec proszę o dar bojaźni Bożej, bym lękał się grzechu, który obraża Ciebie, Boga po trzykroć Świętego. Amen.


Akt poświęcenia się Niepokalanemu Sercu Maryi

Obieram Cię dziś, Maryjo, w obliczu całego dworu niebieskiego, na moją Matkę i Panią. Z całym oddaniem i miłością powierzam i poświęcam Tobie moje ciało i moją duszę, wszystkie moje dobra wewnętrzne i zewnętrzne, a także zasługi moich dobrych uczynków przeszłych, teraźniejszych i przyszłych. Tobie zostawiam całkowite i pełne prawo dysponowania mną jak niewolnikiem oraz wszystkim, co do mnie należy, bez zastrzeżeń, według Twojego upodobania, na większą chwałę Bożą teraz i na wieki. Amen.

św. Ludwik de Montfort

Pełnia modlitwy



We czci niech będzie małżeństwo pod każdym względem i łoże nieskalane... (Hbr 13,4a) - konferencja dr Mieczysława Guzewicza (www.mojemalzenstwo.pl), małżonka, ojca trojga dzieci, doktora teologii biblijnej, członka Rady Episkopatu Polski ds. Rodziny - Górka Klasztorna 2007.04.20-22 - część 1We czci niech będzie małżeństwo pod każdym względem i łoże nieskalane... (Hbr 13,4a) - konferencja dr Mieczysława Guzewicza (www.mojemalzenstwo.pl), małżonka, ojca trojga dzieci, doktora teologii biblijnej, członka Rady Episkopatu Polski ds. Rodziny - Górka Klasztorna 2007.04.20-22 - część 2Kto powinien rządzić w małżeństwie? - ks. Piotr PawlukiewiczKapitanie, dokąd płyniecie? - ks. Piotr PawlukiewiczJakie są nasze rzeczywiste wielkie pragnienia? - ks. Piotr PawlukiewiczOdpowiedzialność za miłość - dr Wanda Półtawska - psychiatra Bitwa toczy się o nasze serca - ks. Piotr PawlukiewiczKto się Mnie dotknął? - ks. Piotr Pawlukiewicz Miłość jest trudna - ks. Piotr Pawlukiewicz
Przebaczenie i cierpienie w małżeństwie - dr M. Guzewicz, teolog-biblistaZ każdej trudnej sytuacji jest dobre wyjście - ks. Piotr PawlukiewiczMłodzież - ks. Piotr PawlukiewiczSex, poezja czy rzemiosloWalentynki - ks. Piotr Pawlukiewicz Mężczyźni - ks. Piotr PawlukiewiczFałszywe miłosierdzie - ks. Piotr PawlukiewiczSakrament małżeństwa a dobro dziecka - ks. Piotr Pawlukiewicz
W 2002 roku Jan Paweł II potępiając w ostrych słowach rozwody powiedział, że adwokaci jako ludzie wolnego zawodu, muszą
zawsze odmawiać użycia swoich umiejętności zawodowych do sprzecznego ze sprawiedliwością celu, jakim jest rozwód.
KAI
Ks. dr Marek Dziewiecki - Miłość nigdy nie pomaga w złym. Właśnie dlatego doradca katolicki w żadnej sytuacji nie proponuje krzywdzonemu małżonkowi rozwodu, gdyż nie wolno nikomu proponować łamania przysięgi złożonej wobec Boga i człowieka.

Bitwa toczy się o nasze serce - ks. Piotr Pawlukiewicz


Kto powinien rządzić w małżeństwie? - ks. Piotr Pawlukiewicz


Kiedy rodzi się dziecko, mąż idzie na bok - ks. Piotr Pawlukiewicz


Do kobiety trzeba iść już z siłą ducha nie po to, by tę siłę zyskać - ks. Piotr Pawlukiewicz


Czy kochasz swojego męża tak, aby dać z siebie wszystko i go uratować? - ks. Piotr Pawlukiewicz


Jakie są nasze rzeczywiste wielkie pragnienia? Czy takie jak Bartymeusza? - ks. Piotr Pawlukiewicz


Miłość jest trudna: Kryzys nigdy nie jest końcem - "Katechizm Poręczny" ks. Piotra Pawlukiewicza


Ze względu na "dobro dziecka" małżonkowie sakramentalni mają żyć osobno? - ks. Piotr Pawlukiewicz


Cierpienie i przebaczenie w małżeństwie - konferencja dr Mieczysława Guzewicza, teologa-biblisty


Co to znaczy "moja była żona"? - dr Wanda Półtawska - psychiatra, członek Papieskiej Rady ds. Rodziny


"We czci niech będzie małżeństwo pod każdym względem i łoże nieskalane" (Hbr 13,4a) - dr M. Guzewicz


Nic nie usprawiedliwia rozwodu, gdyż od 1999 r. obowiązuje w Polsce ustawa o separacji :: Każdy rozwód jest wyjątkowy

protest1
Protest w obronie dzieci >>




Książki warte Twojego czasu ---> książki gratis w zakładce *biuletyn*
Strona wygenerowana w 0,1 sekundy. Zapytań do SQL: 8