Celem tego forum jest niesienie pomocy małżonkom przeżywającym kryzys na każdym jego etapie, którzy chcą ratować
swoje sakramentalne małżeństwa, także po rozwodzie i gdy ich współmałżonkowie są uwikłani w niesakramentalne związki
Portal  RSSRSS  BłogosławieństwaBłogosławieństwa  RekolekcjeRekolekcje  Ruch Wiernych SercRuch Wiernych Serc  12 kroków12 kroków  StowarzyszenieStowarzyszenie  KronikaKronika
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  FAQFAQ  NagraniaNagrania  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy  StatystykiStatystyki

Poprzedni temat «» Następny temat
Kolejny kryzys
Autor Wiadomość
wojtekr
[Usunięty]

  Wysłany: 2014-08-22, 20:58   Kolejny kryzys

Witam
Jestem na forum od dawna, choć nigdy jeszcze nie pisałem o naszych kłopotach.
Zanim opowiem o kryzysie chciałbym Wam podziękować za to, że dotrwałem wierny przysiędze tak długo i nie zamierzam się z niej wycofać.
Nasze małżeństwo to cyklicznie powtarzające się kryzysy. Obrażanie się z błachego powodu, brak komunikacji wzajemnego zrozumienia, ciche dni. Żona od lat leczona jest hormonami. Rok temu w trakcie wieczornej modlitwy zaczęła chodzić mi po głowie myśl :"poczytaj ulotkę", przeczytałem o działaniach ubocznych i tyle . Nasze relacje poprawiły się przestałem o tym myśleć. W kwietniu nagle nowy kryzys. Żona od tego czasu nie rozmawia ze mną w ogóle. Gdzieś od ludzi dowiedziałem się, że to już koniec nie ma o czy rozmawiać rozwód. Wróciła ta myśl: "poczytaj ulotkę". Po tej lekturze zacząłem zgłębiać temat w necie u znajomych lekarzy i jestem przekonany źródłem naszego kryzysu jest antykoncepcja hormonalna.
Proszę Was o modlitwę za nasze małżeństwo dziękując za to co do tej pory otrzymałem od wielu piszących na tym forum. Pomogło mi to wytrwać do tej pory.
 
     
zenia1780
[Usunięty]

Wysłany: 2014-08-22, 22:48   

wojtekr, wspomę w modlitwie
 
     
Bety
[Usunięty]

Wysłany: 2014-08-23, 08:18   

Wojtek spróbuj odmówić Nowennę Pompejańską
będą się działy cuda :-)
 
     
krasnobar
[Usunięty]

Wysłany: 2014-08-23, 12:43   

wojtekr napisał/a:
Zanim opowiem o kryzysie chciałbym Wam podziękować za to, że dotrwałem wierny przysiędze tak długo i nie zamierzam się z niej wycofać.


sobie dziękuj,bo to Twoja decyzja i Twoja droga.

nie da się ukryć,że antykoncepcja hormonalna wpływa na organizm kobiety,nie tylko ten fizyczny,ale i psychiczny....może spróbuj ją namówić do przerwania zażywania tych leków?po co Wam to?

oboje macie moją modlitwę...pozdrawiam,Szymon
 
     
wojtekr
[Usunięty]

Wysłany: 2014-08-23, 17:07   

Dziękuje za modlitwę, postaram się odmówić Nowennę.
krasnobar,
Problem jest taki, że pigułki żona bierze z powodu przewlekłej choroby. prawda jest też taka że jej nie leczy a hamuje jedynie postęp. Wszelkie próby rozmowy kończą się słowami :" daj mi spokój" i to cała rozmowa. Obserwuje szereg działań ubocznych tej terapii rozmawiałem o tym z rodziną żony ale to w zasadzie do nich też nie przemawia że tak jest. Nie mam już pomysłu w jaki sposób do żony dotrzeć. Zostaje tylko czekać na tragedię, albo wyjaśnić to w czasie sprawy rozwodowej jeśli taka będzie.
 
     
aatka
[Usunięty]

Wysłany: 2014-08-23, 18:09   

Wojtku, a próbowałeś napisać do żony, jeśli rozmawiać nie chce? Napisać o tym, co Cię niepokoi, czego pragniesz dla Was, nie dla siebie, dlaczego kochasz swoją żonę, bo może ona o tym już zapomniała? O tym co Was połączyło, i o tym co teraz Was dzieli. I zapytać o jej zdanie. Jak ona to widzi, czego ona oczekuje?
Wiesz, kiedy rozmowy u nas nie przynosiły skutku, przez jakiś czas pisałam do męża SMSy. Przestałam, bo nie widziałam skutków, a potem, wiele miesięcy później, powiedział że czytał je zawsze uważnie i większy miały na niego wpływ niż rozmowy które zawsze kończyły się tak samo....
Pozdrawiam i wspomnę w modlitwie.
 
     
wojtekr
[Usunięty]

Wysłany: 2014-08-28, 20:31   

aatka,
O tym co mnie niepokoi mówiłem wiele razy, sądzę że żona ma tego świadomość. Winien jestem opisać sytuację dokładniej. Wydaje mi się, że żona bardziej od naszej rodziny woli koleżanki może kolegów nie wiem. Od dawna były imprezy integracyjne w pracy całonocne wyjścia. Mówiłem, że to mnie rani i tak zaufania nie zbudujemy. Chodziło tylko o to że jako mąż to powinienem chyba wiedzieć gdzie jest i z kim. Tylko tyle, w odpowiedzi dostawałem "ograniczasz mi wolność". Kolejny problem to brak komunikacji między nami. Nie umieliśmy rozmawiać na tematy dotyczące naszej rodziny. Jakiekolwiek uwagi z mojej strony kończyły się fochem. Na ty moje próby rozmowy się kończyły. Z biegiem czasu mocno ważyłem słowa a i tak nie byłem pewien reakcji żony. Wspomnę tylko, że od lat zajmuje się uczciwie dziećmi: wiozę do przedszkola do szkoły do lekarza gotuje obiady jestem w domu( oczywiście pracuje też nie jestem pasożytem)
, żona robi karierę. Nie mam pojęcia co robić dalej i nic mi się już nie chce.
Wspominam wszystkich w moich modlitwach
 
     
DHL1
[Usunięty]

Wysłany: 2014-08-28, 22:03   

wojtekr napisał/a:
w odpowiedzi dostawałem "ograniczasz mi wolność".

No cóż Wojtekr..........przychodzi taka chwila gdy dociera druga młodość i reszta mało się liczy.
Zapewne nie jesteś sam z tymi problemami.
Wiesz ostatnio usłyszałem bardzo mądre słowa:
problem w małżeństwie powstaje gdy do niego jeden ze współmałżonków wchodzi z dwoma światami
1.ten jaki wynika z małżeństwa i obowiązku
2.ten jaki siedzi w duszy jako niespełniony i marzenie.
A problem zaczyna się gdy ten pierwszy zaczyna dusić i człowiek tęskni do drugiego.
Szuka powodów by to zmienić, szuka wytłumaczenie by się utwierdzić.
I dopada go taki dzień gdy wszystko kładzie na jedną szalę.
Potem zazwyczaj już z górki-bo to nowe za jakim się tęskniło jawi się cudem i kolorowym światem, światem jaki z dnia na dzień jest coraz fajniejszy.
Kto opuści samodzielnie to co daje mu szczęście i radość?

Nie gniewaj się Wojtku ale mi się widzi że tylko wegetowaliście-a czas pracował zamiast na korzyć związku- zupełnie odwrotnie.

Rozumiem cię bo sam powoli stawałem wobec takiego problemu, powoli nasze się waliło-a drugie budowało.
Dziś jest to drugie-a mnie najzwyczajniej od niego wara.
wojtekr napisał/a:
Nie mam pojęcia co robić dalej i nic mi się już nie chce


Ze mną jest znacznie gorzej bo powoli odczuwam to że już mi nie zależy, że nie czuje już w sercu zapału do miłości.
Coś mnie jeszcze trzyma-
ale sam nie wiem co???
Sa takie małe zrywy-modlitwa,jakis tekst,kogos słowa-ale w ciągu dnia w ciszy znów wszystko gasnie i w sercu powstaje pustka.
Obawiam się że wszystko zgaśnie ,wypalę się i nic mnie już nie podniesie do działań.
Denerwują mnie piosenki o miłości ,o powrotach.
Prosiłem wiele razy żonę-zabijasz wszystko we mnie,nadejdzie dzień gdy zniszczysz do cna i nie da rady nic we mnie zbudować.
Nie słuchała bo na razie jest we własnym świecie i własnym szczęściu i oby jej się nie zawaliło to co jest teraz piękne
Zatem co tu Wojku poradzić???
Do póki jeszcze czujesz zryw,do póki dasz rade kochać -działaj.
A może Bóg da rade obudzić zone zanim się wypalisz do cna

pozdrawiam
 
     
aatka
[Usunięty]

Wysłany: 2014-08-29, 01:05   

Panowie, byłam o krok od tego o czym piszecie. Czułam jak dzień za dniem, godzina za godziną, obojętność męża (a początkowo otwarta wrogość - bo przecież niee pozwalam mu odejść i być szczęśliwym w nowym kolorowym świecie) zabija mnie na raty. Jakbym była przezroczysta. Świadomość że sama sobie na to zapracowałam trochę pomagała, ale nie wszystko usprawiedliwiała. To, ze się podnoszę traktuję w kategoriach cudu.
Ale, panowie, to WY teraz reprezentujecie człowieczeństwo w Waszych rodzinach. To Wy możecie sobie patrzeć w oczy w lustrze, to Wy nie straciliście godności. Ja wiem, że uderzam w wysokie tony, ale zobaczcie co się dzieje dookoła. Przerażające jest to tempo i bezwzględność z jaką ludzie się nawzajem niszczą i marnują szansę na szczęśliwe, dobre i godne życie. Ile nowych wpisów, ile wejść na nasze forum, nie bardzo przecież popularne w naszym coraz bardziej oddalonym od Boga i priorytetów społeczeństwie. Może spróbujcie zbudować na tym swoją siłę. Bo silni być musicie, dla dzieci przede wszystkim.
Czerpanie satysfakcji z tego że się jest w porządku wobec Boga i ludzi, czyli wąska i trudna ścieżka, nie zastąpi wszystkiego czego oczekujemy od życia, ale czy szeroka droga naprawdę zapewnia pełnię szczęścia?
Pozdrawiam Was serdecznie i dużo wytrwałości życzę. Wierzę mocno że Boży plan dla Was ma zaskakująco szczęśliwe zakończenie.
I o to się pomodlę :-)
 
     
wojtekr
[Usunięty]

Wysłany: 2014-08-30, 21:43   

DHL1
Wydaje się że pierwsza młodość jeszcze się nie skończyła
aatka,
Spojrzenie w lustro, dobre dzięki budujące to jest dziękuję .
Pamiętam o Was w modlitwie.
Wojtek
 
     
Samboja
[Usunięty]

Wysłany: 2014-08-30, 23:45   

Wojtku,
Jest taka mądra książka, Granice w relacjach małżeńskich. Byłam w podobnej sytuacji, w domu z dziećmi, gdy mąż zajęty karierą, realizacją marzeń...ta książka otwiera w głowie taki zawór, który zawsze powinien być otwarty...a nie jest...warto ją przeczytać.
 
     
MonikaMaria3
[Usunięty]

Wysłany: 2014-08-31, 00:03   

wojtekr napisał/a:
Po tej lekturze zacząłem zgłębiać temat w necie u znajomych lekarzy i jestem przekonany źródłem naszego kryzysu jest antykoncepcja hormonalna.

Absolutnie się z tym zgadzam. U mnie też tabletki zrobiły swoje. Zachowywałam się jak nienormalna, o byle co awantury. Teraz żałuję, że brałam tabletki tyle lat. Roztyłam sie jak wieloryb, miałam straszne wahania nastrojów i minęło 2 lata od odstawienia tabletek, a pomimo prób podejmowanych w tamtym roku nie byłam w stanie zajśc w ciąże. W sumie na dobrze to wyszło, bo po chwilowej poprawie wkopalimy się z mężem w kolejny kryzys i drugie maleństwo tylko by cierpiało, ale sama z własnego doswiadczenia wiem, że tabletki anty to zło wcielone.
 
     
wojtekr
[Usunięty]

Wysłany: 2014-09-02, 21:03   

DHL1,
Wiesz ostatnio usłyszałem bardzo mądre słowa:

problem w małżeństwie powstaje gdy do niego jeden ze współmałżonków wchodzi z dwoma światami

1.ten jaki wynika z małżeństwa i obowiązku

2.ten jaki siedzi w duszy jako niespełniony i marzenie.

A problem zaczyna się gdy ten pierwszy zaczyna dusić i człowiek tęskni do drugiego.

Szuka powodów by to zmienić, szuka wytłumaczenie by się utwierdzić.

I dopada go taki dzień gdy wszystko kładzie na jedną szalę.[/quote]
A co się stanie gdy ten drugi świat się skończy. Czy nie będzie za późno?
MonikaMaria3,
Możesz powiedzieć kiedy zorientowałaś się, że pigułki to nic dobrego? Że Ciebie niszczą. Moje uwagi wynikające z obserwacji wzbudzały negatywne reakcje. Uznany zostałem za psychola.
 
     
grzegorz_
[Usunięty]

Wysłany: 2014-09-02, 21:19   

Wojtek
Napisałeś, że żona bierze pigułki (hormony) w związku z chorobą, czyli jako lekarstwo.
Po co zatem analizujesz czy powinna czy nie powinną je brać?
Chcesz aby przestała się leczyć?
 
     
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group












Dla tych, którzy kochają - propozycja wzoru odpowiedzi na pozew rozwodowy


W odpowiedzi na pozew wnoszę o oddalenie powództwa w całości i nie rozwiązywanie małżeństwa stron przez rozwód.

UZASADNIENIE

Pomimo trudności jakie nasz związek przechodził i przechodzi uważam, że nadal można go uratować. Małżeństwa nie zawiera się na chwilę i nie zrywa w momencie, gdy dzieje się coś niedobrego. Pragnę nadmienić, iż w przyszłości nie zamierzam się już z nikim innym wiązać. Podjąłem (podjęłam) bowiem decyzję, że będę z żoną (mężem) na zawsze i dołożę wszelkich starań, aby nasze małżeństwo przetrwało. Scalenie związku jest możliwe nawet wtedy, gdy tych dobrych uczuć w nas nie ma. Lecz we mnie takie uczucia nadal są i bardzo kocham swoją żonę (męża), pomimo, iż w chwili obecnej nie łączy nas więź fizyczna. Jednak wyrażam pragnienie ratowania Naszego małżeństwa i gotowy (gotowa) jestem podjąć trud jaki się z tym wiąże. Uważam, że przy odrobinie dobrej woli możemy odbudować dobrą relację miłości.

Dobro mojej żony (męża) jest dla mnie po Bogu najważniejsze. Przed Bogiem to bowiem ślubowałem (ślubowałam).

Moim zdaniem każdy związek ma swoje trudności, a nieporozumienia jakie wydarzyły się między nami nie są powodem, aby przekreślić nasze małżeństwo i rozbijać naszą rodzinę. Myślę, że każdy rozwód negatywnie wpływa nie tylko na współmałżonków, ale także na ich rodziny, dzieci i krzywdzi niepotrzebnie wiele bliskich sobie osób. Oddziaływuje również negatywnie na inne małżeństwa.

Z moją (moim) żoną (mężem) znaliśmy się długo przed zawarciem naszego małżeństwa i uważam, że był to wystarczający czas na wzajemne poznanie się. Po razem przeżytych "X" latach (jako para, narzeczeni i małżonkowie) żona (mąż) jest dla mnie zbyt ważną osobą, aby przekreślić większość wspólnie spędzonych lat. Według mnie w naszym związku nie wygasły więzi emocjonalne i duchowe. Podkreślam, iż nadal kocham żonę (męża) i pomimo, że oddaliliśmy się od siebie, chcę uratować nasze małżeństwo. Osobiście wyrażam wolę i chęć naprawy naszych małżeńskich relacji, gdyż mam przekonanie, że każdy związek małżeński dotknięty poważnym kryzysem jest do uratowania.

Orzeczenie rozwodu spowodowałoby, że ucierpiałoby dobro wspólnych małoletnich dzieci stron oraz byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Dzieci potrzebują stabilnego emocjonalnego kontaktu z obojgiem rodziców oraz podejmowania przez obie strony wszelkich starań, by zaspokoić potrzeby rodziny. Rozwód grozi osłabieniem lub zerwaniem więzi emocjonalnej dzieci z rodzicem zamieszkującym poza rodziną. Rozwód stron wpłynie także niekorzystnie na ich rozwój intelektualny, społeczny, psychiczny i duchowy, obniży ich status materialny i będzie usankcjonowaniem niepoważnego traktowania instytucji rodziny.

Jestem katolikiem (katoliczką), osobą wierzącą. Moje przekonania religijne nie pozwalają mi wyrazić zgody na rozwód, gdyż jak mówi w punkcie 2384 Katechizm Kościoła Katolickiego: "Rozwód znieważa przymierze zbawcze, którego znakiem jest małżeństwo sakramentalne", natomiast Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego w punkcie 347 nazywa rozwód jednym z najcięższych grzechów, który godzi w sakrament małżeństwa.

Wysoki Sądzie, proszę o danie nam szansy na uratowanie naszego małżeństwa. Uważam, ze każda rodzina, w tym i nasza, na to zasługuje. Nie zmienię zdania w tej ważnej sprawie, bo wtedy będę niewiarygodny w każdej innej. Brak wyrażenia mojej zgody na rozwód nie wskazuje na to, iż kierują mną złe emocje tj. złość czy złośliwość. Jednocześnie zdaję sobie sprawę, że nie zmuszę żony (męża) do miłości. Rozumiem, że moja odmowa komplikuje sytuację, ale tak czuję, takie są moje przekonania religijne i to dyktuje mi serce.

Bardzo kocham moją (mojego) żonę (męża) i w związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.



List Episkopatu Polski na święto św. Rodziny

Warto jeszcze raz podkreślić, że u podstaw każdej rodziny stoi małżeństwo. Chrześcijańskie patrzenie na małżeństwo w pełni uwzględnia wyjątkową naturę tej wspólnoty osób. Małżeństwo to związek mężczyzny i niewiasty, zawierany na całe ich życie, i z tej racji pełniący także określone zadania społeczne. Chrystus podkreślił, że mężczyzna opuszcza nawet ojca i matkę, aby złączyć się ze swoją żoną i być z nią przez całe życie jako jedno ciało (por. Mt 19,6). To samo dotyczy niewiasty. Naszym zadaniem jest nieustanne przypominanie, iż tylko tak rozumianą wspólnotę mężczyzny i niewiasty wolno nazywać małżeństwem. Żaden inny związek osób nie może być nawet przyrównywany do małżeństwa. Chrześcijanie decyzję o zawarciu małżeństwa wypowiadają wobec Boga i wobec Kościoła. Tak zawierany związek Chrystus czyni sakramentem, czyli tajemnicą uświęcenia małżonków, znakiem swojej obecności we wszystkich ich sprawach, a jednocześnie źródłem specjalnej łaski dla nich. Głębia duchowości chrześcijańskich małżonków powstaje właśnie we współpracy z łaską sakramentu małżeństwa. więcej >>



Wszechświat na miarę człowieka

Wszechświat jest ogromny. Żeby sobie uzmysłowić rozmiary wszechświata, załóżmy, że odległość Ziemia - Słońce to jeden milimetr. Wtedy najbliższa gwiazda znajduje się mniej więcej w odległości 300 metrów od Słońca. Do Słońca mamy jeden milimetr, a do najbliższej gwiazdy około 300 metrów. Słońce razem z całym otoczeniem gwiezdnym tworzy ogromny system zwany Droga Mleczną (galaktykę w kształcie ogromnego dysku). W naszej umownej skali ten ogromny dysk ma średnicę około 6 tysięcy kilometrów, czyli mniej więcej tak, jak stąd do Stanów Zjednoczonych. Światło zużywa na przebycie od jednego końca tego dysku do drugiego - około 100 tysięcy lat. W tym dysku mieści się około 100 miliardów gwiazd. To jest ogromny dysk! Jeszcze mniej więcej sto lat temu uważano, że to jest cały wszechświat. Okazało się, że tak wcale nie jest. Wszechświat jest znacznie, znacznie większy! Jeżeli te 6 tysięcy kilometrów znowu przeskalujemy, tym razem do jednego centymetra, to cały wszechświat, który potrafimy zaobserwować (w tej skali) jest kulą o średnicy 3 kilometrów. I w tym właśnie obszarze, jest około 100 miliardów galaktyk (czyli takich dużych systemów gwiezdnych, oczywiście różnych kształtów, różnych wielkości). To właśnie jest cały wszechświat, który potrafimy badać metodami fizycznymi, wykorzystując techniki astronomiczne. (Wszechświat na miarę człowieka >>>)



Musicie zawsze powstawać!

Możecie rozerwać swoje fotografie
i zniszczyć prezenty.
Możecie podeptać swoje szczęśliwe wspomnienia
i próbować dzielić to, co było dla dwojga.
Możecie przeklinać Kościół i Boga.

Ale Jego potęga nie może nic uczynić
przeciw waszej wolności.
Bo jeżeli dobrowolnie prosiliście Go,
by zobowiązał się z wami...
On nie może was "rozwieść".

To zbyt trudne?
A kto powiedział, że łatwo być
człowiekiem wolnym i odpowiedzialnym.
Miłość się staje
Jest miłością w marszu, chlebem codziennym.

Nie jest umeblowana mieszkaniem,
ale domem do zbudowania i utrzymania,
a często do remontu.
Nie jest triumfalnym "TAK",
ale jest mnóstwem "tak",
które wypełniają życie, pośród mnóstwa "nie".

Człowiek jest słaby, ma prawo zbłądzić!
Ale musi zawsze powstawać i zawsze iść.
I nie wolno mu odebrać życia,
które ofiarował drugiemu; ono stało się nim.

Michel Quoist



Rozważania o wierze/Dynamizm wiary/Zwycięstwo przez wiarę

Klasycznym tekstem biblijnym ukazującym w świetle wiary wartość i sens środków ubogich jest scena walki z Amalekitami. W czasie przejścia przez pustynię, w drodze do Ziemi Obiecanej, dochodzi do walki pomiędzy Izraelitami a kontrolującymi szlaki pustyni Amalekitami (zob. Wj 17, 8-13). Mojżesz to Boży człowiek, który wie, w jaki sposób może zapewnić swoim wojskom zwycięstwo. Gdyby był strategiem myślącym jedynie po ludzku, stanąłby sam na czele walczących, tak jak to zwykle bywa w strategii. Przecież swoją postawą na pewno by ich pociągał, tak byli wpatrzeni w niego. On zaś zrobił coś, co z punktu widzenia strategii wojskowej było absurdalne - wycofał się, zostawił wojsko pod wodzą swego zastępcy Jozuego, a sam odszedł na wzgórze, by tam się modlić. Wiedział on, człowiek Boży, człowiek modlitwy, kto decyduje o losach świata i o losach jego narodu. Stąd te wyciągnięte na szczycie wzgórza w geście wiary ramiona Mojżesza. Między nim a doliną, gdzie toczy się walka, jest ścisła łączność. Kiedy ręce mu mdleją, to jego wojsko cofa się. On wie, co to znaczy - Bóg chce, aby on wciąż wysilał się, by stale wyciągał ręce do Pana. Gdy ręce zupełnie drętwiały, towarzyszący Mojżeszowi Aaron i Chur podtrzymywali je. Przez cały więc dzień ten gest wyciągniętych do Pana rąk towarzyszył walce Izraelitów, a kiedy przyszedł wieczór, zwycięstwo było po ich stronie. To jednak nie Jozue zwyciężył, nie jego wojsko walczące na dole odniosło zwycięstwo - to tam, na wzgórzu, zwyciężył Mojżesz, zwyciężyła jego wiara.

Gdyby ta scena miała powtórzyć się w naszych czasach, wówczas uwaga dziennikarzy, kamery telewizyjne, światła reflektorów skierowane byłyby tam, gdzie Jozue walczy. Wydawałoby się nam, że to tam się wszystko decyduje. Kto z nas próbowałby patrzeć na samotnego, modlącego się gdzieś człowieka? A to ten samotny człowiek zwycięża, ponieważ Bóg zwycięża przez jego wiarę.

Wyciągnięte do góry ręce Mojżesza są symbolem, one mówią, że to Bóg rozstrzyga o wszystkim. - Ty tam jesteś, który rządzisz, od Ciebie wszystko zależy. Ludzkiej szansy może być śmiesznie mało, ale dla Ciebie, Boże, nie ma rzeczy niemożliwych. Gest wyciągniętych dłoni, tych mdlejących rąk, to gest wiary, to ubogi środek wyrażający szaleństwo wiary w nieskończoną moc i nieskończoną miłość Pana.

ks. Tadeusz Dajczer "Rozważania o wierze"


Małżeństwo nierozerwalne?!... - wierność mimo wszystko

„Ślubuję ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że ciebie nie opuszczę aż do śmierci" - to tekst przysięgi małżeńskiej wypowiadany bez żadnych warunków uzupełniających. Początek drogi. Niezapisana karta z podpisem: „aż do śmierci". A co, gdy pojawią się trudności, kryzys, zdrada?...

„Wtedy przystąpili do Niego faryzeusze, chcąc Go wystawić na próbę, zadali Mu pyta-nie: «Czy wolno oddalić swoją żonę z jakiegokolwiek powodu?» On im odpowiedział: «czy nie czytaliście, że Stwórca od początku stworzył ich mężczyzną i kobietą? Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i będą oboje jednym ciałem. A tak nie są już dwojgiem, lecz jednym ciałem. Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela»"(Mt 19, 3-5). Dwanaście lat temu nasilający się kryzys, którego skutkiem byt nowy związek mojego męża, separacja i rozwód, doprowadził do rozpadu moje małżeństwo. Porozumienie zostało zerwane. Zepchnięta na dalszy plan, wyeliminowana z życia, nigdy w swoim sercu nie przestałam być żoną mojego męża. Sytuacje, wobec których stawałam, zda-wały się przerastać moją wytrzymałość, odbierały nadzieję, niszczyły wszystko we mnie i wokół mnie. Widziałam, że w tych trudnych chwilach Bóg stawał przy mnie i mówił: „wystarczy ci mojej łaski", „Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata". Był Tym, który uczył mnie, jak nieść krzyż zerwanej jedności, rozbitej rodziny, zdrady, zaparcia, odrzucenia, szyderstwa, cynizmu, własnej słabości, popełnionych grzechów i błędów. Podnosił, nawracał, przebaczał, uczyt przebaczać. Kochał. Akceptował. Prowadził. Nadawał swój sens wydarzeniom, które po ludzku zdawały się nie mieć sensu. Byt wierny przymierzu, które zawarł z nami przed laty przez sakrament małżeństwa. Teraz wiem, że małżeństwo chrześcijańskie jest czym innym niż małżeństwo naturalne. Jest wielką łaską, jest historią świętą, w którą angażuje się Pan Bóg. Jest wydarzeniem, które sprawia, „że mąż i żona połączeni przez sakrament to nie przypadkowe osoby, które się dobrały lub nie, lecz te, którym Bóg powiedział «tak», by się stały jednym ciałem, w drodze do zbawienia".

Ja tę nadzwyczajność małżeństwa sakramentalnego zaczęłam widzieć niestety późno, bo w momencie, gdy wszystko zaczęto się rozpadać. W naszym małżeństwie byliśmy najpierw my: mój mąż, dzieci, ja i wszystko inne. Potem Pan Bóg, taki na zasadzie pomóż, daj, zrób. Nie Ten, ku któremu zmierza wszystko. Nie Bóg, lecz bożek, który zapewnia pomyślność planom, spełnia oczekiwania, daje zdrowie, zabiera trudności... Bankructwo moich wyobrażeń o małżeństwie i rodzinie stało się dla mnie źródłem łaski, poprzez którą Bóg otwierał mi oczy. Pokazywał tę miłość, z którą On przyszedł na świat. Stawał przy mnie wyszydzony, opluty, odepchnięty, fałszywie osądzony, opuszczony, na drodze, której jedyną perspektywą była haniebna śmierć, I mówił: to jest droga łaski, przez którą przychodzi zbawienie i nowe życie, czy chcesz tak kochać? Swoją łaską Pan Bóg nigdy nie pozwolił mi zrezygnować z modlitwy za mojego męża i o jedność mojej rodziny, budowania w sobie postawy przebaczenia, pojednania i porozumienia, nigdy nie dał wyrazić zgody na rozwód i rozmyślne występowanie przeciwko mężowi. Zalegalizowanie nowego związku mojego męża postrzegam jako zalegalizowanie cudzołóstwa („A powiadam wam: Kto oddala swoją żonę (...) a bierze inną popełnia cudzołóstwo, I kto oddaloną bierze za żonę, popełnia cudzołóstwo" (Mt,19.9)). I jako zaproszenie do gorliwszej modlitwy i głębszego zawierzenia. Nasza historia jest ciągle otwarta, ale wiem, że Pan Bóg nie powiedział w niej ostatniego Słowa. Jakie ono będzie i kiedy je wypowie, nie wiem, ale wierzę, że zostanie wypowiedziane dla mnie, mojego męża, naszych dzieci i wszystkich, których nasza historia dotknęła. Będzie ono Dobrą Nowiną dla każdego nas. Bo małżeństwo sakramentalne jest historią świętą, przymierzem, któremu Pan Bóg pozostaje wierny do końca.

Maria

Forum Pomocy "Świadectwa"


Slowo.pl - Małżeństwo o jakim marzymy. Jednym z elementów budowania silnej relacji małżeńskiej jest atrakcyjność współmałżonków dla siebie nawzajem. Może nie brzmi to zbyt duchowo, ale jest to biblijna zasada. Osobą, dla której mam być atrakcyjną kobietą, jest przede wszystkim mój mąż. W wielu związkach dbałość o wzajemną atrakcyjność stopniowo zanika wraz ze stażem małżeńskim, a często zaraz po ślubie. Dbamy o siebie w okresie narzeczeństwa, żeby zdobyć wybraną osobę, lecz gdy małżeństwo staje się faktem, przestajemy zwracać uwagę na swój wygląd. Na przykład żona dba o siebie tylko wtedy, kiedy wychodzi do pracy lub na spotkanie ze znajomymi. Natomiast w domu wita powracającego męża w poplamionym fartuchu, komunikując mu w ten sposób: "Jesteś dla mnie mniej ważny niż mój szef i koledzy w pracy. Dla ciebie nie muszę się już starać". Tego typu postawy szybko zauważają małe dzieci. Pamiętam, jak pewnego dnia ubrałam się w domu bardziej elegancko niż zwykle, a moje dzieci natychmiast zapytały: "Mamusiu, czy będą u nas dzisiaj goście?". Taką sytuację można wykorzystać, by powiedzieć im: "Dbam o siebie dla was, bo to wy jesteście dla mnie najważniejszymi osobami, dla których chcę być atrakcyjną osobą". Nie oznacza to wcale potrzeby kupowania najdroższych ubrań czy kosmetyków. Dbałość o wygląd jest sposobem wyrażenia współmałżonkowi, jak ważną jest dla nas osobą: "To Bóg mi ciebie darował. Poprzez troskę o higienę i wygląd chcę ci wyrazić, jak bardzo mocno cię kocham". Ta zasada dotyczy zarówno kobiet jak i mężczyzn.



"Wszystko możliwe jest dla tego, kto wierzy" (Mk 9,23)
"Nie bój się, wierz tylko!" (Mk 5,36)


Słowa Jezusa nie pozostawiają żadnych wątpliwości: "Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie" (J 6, 53). Ile tego życia będziemy mieli w sobie tu na ziemi, tyle i tylko tyle zabierzemy w świat wieczności. I na bardzo długo możemy znaleźć się w czyśćcu, aby dojść do pełni życia, do miary nieba.
Pamiętajmy jednak, że w Kościele nic nie jest magią. Jezus podczas swojego ziemskiego nauczania mówił:
- do kobiety kananejskiej:
«O niewiasto wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak chcesz!» (Mt 15,28)
- do kobiety, która prowadziła w mieście życie grzeszne:
«Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju!» (Łk 7,37.50)
- do oczyszczonego z trądu Samarytanina:
«Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła» (Łk 17,19)
- do kobiety cierpiącej na krwotok:
«Ufaj, córko! Twoja wiara cię ocaliła» (Mt 9,22)
- do niewidomego Bartymeusza:
«Idź, twoja wiara cię uzdrowiła» (Mk 10,52)


Modlitwa o odrodzenie małżeństwa

Panie, przedstawiam Ci nasze małżeństwo – mojego męża (moją żonę) i mnie. Dziękuję, że nas połączyłeś, że podarowałeś nas sobie nawzajem i umocniłeś nasz związek swoim sakramentem. Panie, w tej chwili nasze małżeństwo nie jest takie, jakim Ty chciałbyś je widzieć. Potrzebuje uzdrowienia. Jednak dla Ciebie, który kochasz nas oboje, nie ma rzeczy niemożliwych. Dlatego proszę Cię:

- o dar szczerej rozmowy,
- o „przemycie oczu”, abyśmy spojrzeli na siebie oczami Twojej miłości, która „nie pamięta złego” i „we wszystkim pokłada nadzieję”,
- o odkrycie – pośród mnóstwa różnic – tego dobra, które nas łączy, wokół którego można coś zbudować (zgodnie z radą Apostoła: zło dobrem zwyciężaj),
- o wyjaśnienie i wybaczenie dawnych urazów, o uzdrowienie ran i wszystkiego, co chore, o uwolnienie od nałogów i złych nawyków.

Niech w naszym małżeństwie wypełni się wola Twoja.
Niech nasza relacja odrodzi się i ożywi, przynosząc owoce nam samym oraz wszystkim wokół. Ufam Tobie, Jezu, i już teraz dziękuję Ci za wszystko, co dla nas uczynisz. Uwielbiam Cię w sercu i błogosławię w całym moim życiu. Amen..

Święty Józefie, sprawiedliwy mężu i ojcze, który z takim oddaniem opiekowałeś się Jezusem i Maryją – wstaw się za nami. Zaopiekuj się naszym małżeństwem. Powierzam Ci również inne małżeństwa, szczególnie te, które przeżywają jakieś trudności. Proszę – módl się za nami wszystkimi! Amen!


Modlitwa o siedem Darów Ducha Świętego

Duchu Święty, Ty nas uświęcasz, wspomagając w pracy nad sobą. Ty nas pocieszasz wspierając, gdy jesteśmy słabi i bezradni. Proszę Cię o Twoje dary:

1. Proszę o dar mądrości, bym poznał i umiłował Prawdę wiekuistą, ktorą jesteś Ty, moj Boże.
2. Proszę o dar rozumu, abym na ile mój umysł może pojąć, zrozumiał prawdy wiary.
3. Proszę o dar umiejętności, abym patrząc na świat, dostrzegał w nim dzieło Twojej dobroci i mądrości i abym nie łudził się, że rzeczy stworzone mogą zaspokoić wszystkie moje pragnienia.
4. Proszę o dar rady na chwile trudne, gdy nie będę wiedział jak postąpić.
5. Proszę o dar męstwa na czas szczególnych trudności i pokus.
6. Proszę o dar pobożności, abym chętnie obcował z Tobą w modlitwie, abym patrzył na ludzi jako na braci, a na Kościół jako miejsce Twojego działania.
7. Na koniec proszę o dar bojaźni Bożej, bym lękał się grzechu, który obraża Ciebie, Boga po trzykroć Świętego. Amen.


Akt poświęcenia się Niepokalanemu Sercu Maryi

Obieram Cię dziś, Maryjo, w obliczu całego dworu niebieskiego, na moją Matkę i Panią. Z całym oddaniem i miłością powierzam i poświęcam Tobie moje ciało i moją duszę, wszystkie moje dobra wewnętrzne i zewnętrzne, a także zasługi moich dobrych uczynków przeszłych, teraźniejszych i przyszłych. Tobie zostawiam całkowite i pełne prawo dysponowania mną jak niewolnikiem oraz wszystkim, co do mnie należy, bez zastrzeżeń, według Twojego upodobania, na większą chwałę Bożą teraz i na wieki. Amen.

św. Ludwik de Montfort

Pełnia modlitwy



We czci niech będzie małżeństwo pod każdym względem i łoże nieskalane... (Hbr 13,4a) - konferencja dr Mieczysława Guzewicza (www.mojemalzenstwo.pl), małżonka, ojca trojga dzieci, doktora teologii biblijnej, członka Rady Episkopatu Polski ds. Rodziny - Górka Klasztorna 2007.04.20-22 - część 1We czci niech będzie małżeństwo pod każdym względem i łoże nieskalane... (Hbr 13,4a) - konferencja dr Mieczysława Guzewicza (www.mojemalzenstwo.pl), małżonka, ojca trojga dzieci, doktora teologii biblijnej, członka Rady Episkopatu Polski ds. Rodziny - Górka Klasztorna 2007.04.20-22 - część 2Kto powinien rządzić w małżeństwie? - ks. Piotr PawlukiewiczKapitanie, dokąd płyniecie? - ks. Piotr PawlukiewiczJakie są nasze rzeczywiste wielkie pragnienia? - ks. Piotr PawlukiewiczOdpowiedzialność za miłość - dr Wanda Półtawska - psychiatra Bitwa toczy się o nasze serca - ks. Piotr PawlukiewiczKto się Mnie dotknął? - ks. Piotr Pawlukiewicz Miłość jest trudna - ks. Piotr Pawlukiewicz
Przebaczenie i cierpienie w małżeństwie - dr M. Guzewicz, teolog-biblistaZ każdej trudnej sytuacji jest dobre wyjście - ks. Piotr PawlukiewiczMłodzież - ks. Piotr PawlukiewiczSex, poezja czy rzemiosloWalentynki - ks. Piotr Pawlukiewicz Mężczyźni - ks. Piotr PawlukiewiczFałszywe miłosierdzie - ks. Piotr PawlukiewiczSakrament małżeństwa a dobro dziecka - ks. Piotr Pawlukiewicz
W 2002 roku Jan Paweł II potępiając w ostrych słowach rozwody powiedział, że adwokaci jako ludzie wolnego zawodu, muszą
zawsze odmawiać użycia swoich umiejętności zawodowych do sprzecznego ze sprawiedliwością celu, jakim jest rozwód.
KAI
Ks. dr Marek Dziewiecki - Miłość nigdy nie pomaga w złym. Właśnie dlatego doradca katolicki w żadnej sytuacji nie proponuje krzywdzonemu małżonkowi rozwodu, gdyż nie wolno nikomu proponować łamania przysięgi złożonej wobec Boga i człowieka.

Bitwa toczy się o nasze serce - ks. Piotr Pawlukiewicz


Kto powinien rządzić w małżeństwie? - ks. Piotr Pawlukiewicz


Kiedy rodzi się dziecko, mąż idzie na bok - ks. Piotr Pawlukiewicz


Do kobiety trzeba iść już z siłą ducha nie po to, by tę siłę zyskać - ks. Piotr Pawlukiewicz


Czy kochasz swojego męża tak, aby dać z siebie wszystko i go uratować? - ks. Piotr Pawlukiewicz


Jakie są nasze rzeczywiste wielkie pragnienia? Czy takie jak Bartymeusza? - ks. Piotr Pawlukiewicz


Miłość jest trudna: Kryzys nigdy nie jest końcem - "Katechizm Poręczny" ks. Piotra Pawlukiewicza


Ze względu na "dobro dziecka" małżonkowie sakramentalni mają żyć osobno? - ks. Piotr Pawlukiewicz


Cierpienie i przebaczenie w małżeństwie - konferencja dr Mieczysława Guzewicza, teologa-biblisty


Co to znaczy "moja była żona"? - dr Wanda Półtawska - psychiatra, członek Papieskiej Rady ds. Rodziny


"We czci niech będzie małżeństwo pod każdym względem i łoże nieskalane" (Hbr 13,4a) - dr M. Guzewicz


Nic nie usprawiedliwia rozwodu, gdyż od 1999 r. obowiązuje w Polsce ustawa o separacji :: Każdy rozwód jest wyjątkowy

protest1
Protest w obronie dzieci >>




Książki warte Twojego czasu ---> książki gratis w zakładce *biuletyn*
Strona wygenerowana w 0,02 sekundy. Zapytań do SQL: 10