Celem tego forum jest niesienie pomocy małżonkom przeżywającym kryzys na każdym jego etapie, którzy chcą ratować
swoje sakramentalne małżeństwa, także po rozwodzie i gdy ich współmałżonkowie są uwikłani w niesakramentalne związki
Portal  RSSRSS  BłogosławieństwaBłogosławieństwa  RekolekcjeRekolekcje  Ruch Wiernych SercRuch Wiernych Serc  12 kroków12 kroków  StowarzyszenieStowarzyszenie  KronikaKronika
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  FAQFAQ  NagraniaNagrania  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy  StatystykiStatystyki

Poprzedni temat «» Następny temat
Jak odbudować życie seksualne?

Czy jesteś zadowolony/na ze swojego życia seksualnego?
Tak
52%
 52%  [ 10 ]
Nie
47%
 47%  [ 9 ]
Głosowań: 19
Wszystkich Głosów: 19

Autor Wiadomość
kinga2
[Usunięty]

Wysłany: 2015-07-09, 00:16   

grzegorz_ napisał/a:
Chyba Kinga nie sugerujesz

Nie nie sugeruje :mrgreen:
 
     
dagma
[Usunięty]

Wysłany: 2015-07-09, 00:37   

To wszystko brzmi ja sielanka z jakiegoś westernu, gdzie on wraca po długiej niebezpiecznej podróży, a ona czeka z ciepłą kolacją.

Ale życie to nie komedia romantyczna.

Może zapytam inaczej.

Czy rozsądne i odpowiedzialne jest uprawianie seksu z mężem, który kiedyś zdradził, bił, a może jeszcze zgwałcił?
Separacja zakłada, że ludzie muszą wrócić so siebie. Jeśli chą być dobrymi katolikami, rzecz jasna.

Prezerwatywy i inne środki nie wchodzą w grę, bo to grzech, poza tym dają 95% gwarancji, nie 100%.
Czy można odmawiac seksu, jeśli dana osoba bo boi się ciąży i HIV? Ktoś nie może stosować żadnej antykoncecji z uwagi na wyznanie, a metodom naturalnym nie ufa.

Czy kk uwzględnia takie racje? Sąd cywilny przypuszczam, że tak.

Dagma
 
     
Jacek-sychar
[Usunięty]

Wysłany: 2015-07-09, 07:47   

Dagmo

Nie jesteś katoliczką, więc nasze wartości są dla Ciebie nieprzekonujące.

Jeśli nie znasz Pana Boga, bo nie rozpoznajesz obecności z Nim w przestrzeni Ducha Św. - to życie w wartościach katolika jest dla Ciebie nieprawdziwe i jak "komedia romantyczna". Żebyś zrozumiała, czy też ktoś inny pojął, o czym mówią katolicy - musiałabyś poznać Boga miłości i doświadczyć owoców w życiu, a tak to takie gadki jak grochem o ścianę.

Poza tym Dagma - mijasz się z prawdą, sugerując, że katolikowi nie wolno się bronić od złego traktowania i krzywdy, bo źle pojmujesz, po co mamy przebaczać. Upraszczasz wiele i idziesz na skróty.
 
     
kinga2
[Usunięty]

Wysłany: 2015-07-09, 11:44   

dagma napisał/a:

Separacja zakłada, że ludzie muszą wrócić so siebie. Jeśli chą być dobrymi katolikami, rzecz jasna.


Nieprawda, separacja zaklada, ze ludzie zaslubieni sobie moga do siebie wrocic gdy ustana przyczyny jakie te separacje spowodowaly. Nie musza do siebie wracac na sile, bycie dobrym katolikiem nie zaklada narazania siebie, rodziny czy innych ludzi, lamania sumienia ani innych karkolomnych zachowan ,nie produkuj falszywych obrazow, niczemu nie sluza.

dagma napisał/a:

Czy rozsądne i odpowiedzialne jest uprawianie seksu z mężem, który kiedyś zdradził, bił, a może jeszcze zgwałcił?


Ludzie sa grzeszni, ludzie sie nawracaja i zmieniaja, chrzescijanstwo zaklada przebaczenie i dawanie kolejnej szansy. ale...
..ofiara przemocy nie musi uwierzyc w trwala przemiane krzywdziciela i nie jest przymuszona do powrotu w pierwotne stadlo, moze pozostac w separacji, bo liczy sie jej poczucie bezpieczenstwa i zdolnosc do zaleczenia ran powstalych w wyniku przeszlej agresji. Kazda rana leczy sie inaczej i nie ma na to recepty, wiec majac na wzgledzie prawa osoby pokrzywdzonej nie zmusza sie jej do dzialan dla niej traumatyzujacych.
Osoba dopuszczajaca sie przemocy czy zdrady nawet po pozytywnie ukonczonej terapii musi liczyc sie z tym, ze jej ofiara nie zechce jej ponownie zaufac.

A na pytanie czy to jest rozsadne jest pozycie intymne ze zdradzaczem odpowiedz brzmi, ze rozsadek podpowiada po zdradzie wyslac tego zdradzacza na badania w kierunku Aids i innych chorob wenerycznych, zastosowac wstrzemiexliwosc seksualna w celu kwarantanny, a ten czas wykorzystac na terapie malzenska i dopiero potem podejmowac decyzje. Tyle rozsadek, ktory nie jest jedynym decydentem, do tego dochodzi wlasne serce, ego i zachowanie osoby ktora zdradzila, sposob w jaki podchodzi do tego co zrobila. Dopiero wtedy mozna mowic o tym czy powrot jest mozliwy i rozsadny czy nie.

dagma napisał/a:
Czy można odmawiac seksu, jeśli dana osoba bo boi się ciąży


To skrot myslowy, wielce krzywdzacy dla osoby ktora go stosuje, bo:
-odmawianie zblizen jest oznaka leku lub dominacji. Pierwsze jest powodem do niepokoju i poszukiwania jego prawdziwych przyczyn drugi manipulacja. Obie sytuacje rownie niszczace zarowno osobe ktorej to dotyczy jak i zwiazek. W obu przypadkach potrzebna jest pomoc psychologiczna dla obojga malzonkow, dla kazdego osobna i dodatkowo wspolna, aby nie zdemolowac zwiazku.
Brak otwartosci na zycie u kobiety jest wielce niepokojacy moze miec swoje korzenie zarowno w dziecinstwie, spolecznych uwarunkowaniach jak i byc konsekwencja poczucia braku bezpieczenstwa w zwiazku. To trzeba ustalic aby moc temu sie przeciwstawic. Zanim jednak terapia da jakies wyniki mozna zyc wedlug zasad wytyczonych przez naprotechnologie i w sposob naturalny regulowac potencjalne poczecie. Jednak zycie w leku nie umozliwi radosnych zblizen.

dagma napisał/a:
Czy kk uwzględnia takie racje?


KK nie jest tyranem, jak jest problem szuka rozwiazan, w opisanym przypadku wysle na terapie i zacheci do douczenia sie z zakresu plodnosci.
 
     
smutna_alex
[Usunięty]

Wysłany: 2015-07-10, 09:22   

dagma napisał/a:
Czy rozsądne i odpowiedzialne jest uprawianie seksu z mężem, który kiedyś zdradził, bił, a może jeszcze zgwałcił?


a) "który kiedyś zdradził" - Co do Twojego pytania, są przecież badania, które można wykonać, by wykluczyć choroby.

b) "bił, gwałcił" - Czy zakładasz w ogóle taką możliwość, że człowiek może się zmienić (a raczej Pan Bóg może udzielić mu takiej Łaski)? Znam z życia wiele przypadków zmiany tak wielkiej, że człowiek stał się zupełnie innym człowiekiem. To trudna praca nad sobą, a czasem też zdarzają się bardzo szybkie uzdrowienia (wysłuchałam wiele świadectw np. na mszach św. o uzdrowienie, niektórych ludzi po takich przemianach znam osobiście). Jeśli otworzymy się na działanie Ducha św. i staniemy w prawdzie o sobie, widzimy nasze grzechy z innej perspektywy. Dociera do nas, co robiliśmy ze swoim życiem.

Jest mi bardzo ciężko w moim małżeństwie, jednak uzdrowienie w naszym przypadku to widać będzie długi proces. Mamy wzloty i upadki. Mnóstwo skrajnych emocji jest w nas.Mój mąż, zanim wyszła na jaw zdrada, dostąpił Łaski i sam się opamiętał, rozmawiał ze mną w taki sposób, jakiego się nie spodziewałam, nie przyznał się jeszcze wtedy, ale nigdy nie zapomnę tego zdania,że chodzą mu po głowie złe rzeczy, ale ON NIE CHCE BYĆ TAKIM CZŁOWIEKIEM. NIE CHCE. Toczyła się w nim walka i wybrał dobro. Dopiero, gdy za kilka dni Pan Bóg pozwolił mi poznać prawdę wszystko zrozumiałam.

I widzisz Dagma, mój wybór był wtedy prosty - rozwód. Jednak nie doszło do tego, bo mąż walczył o nasze małżeństwo. Pan Bóg pozwolił mi też zrozumieć, jak wielką wartość ma sakrament. Moja wiara nie wyglądała kiedyś, tak, jak teraz. Zrozumiałam, jakie błędy popełniłam w naszym małżeństwie.

Jesteśmy teraz w takim miejscu, jak jesteśmy. Mój mąż oddalił się znów w jakiś sposób od Boga, ode mnie ja od męża tez, bo nie chcę pozwalać siebie krzywdzić. Teraz mamy taki czas. Ja to już zaczęłam akceptować. Mąż mówi o różnych złych rzeczach, które chciałby robić, tak jak pisałam w poście powyżej, ale nadal walczy i nie odchodzi, żeby spełniać jakieś chore fantazje. To jego walka. Tylko jeszcze walczy sam. Nie doszedł do tego, aby prosić o pomoc Pana Boga. To przez jego oddalenie i nie budowanie z Bogiem relacji jest mu tak ciężko. Nie wiem, jaką Pan Bóg wybrał dla niego drogę, aby doprowadzić go do zbawienia, ja mogę się tylko modlić i ufać. Jednak też jestem TYLKO człowiekiem i mam swoje momenty załamania. Jednak dzięki Łasce, znów mogę się podnieść. Ufam Tobie Jezu i dziękuję Ci za ten kryzys, bo dzięki temu jestem tak blisko Ciebie i nie popełniam już tych błędów, które robiłam w przeszłości. Ja wierzę, że Pan Bóg serce mojego męża odmieni :)
 
     
dagma
[Usunięty]

Wysłany: 2015-07-13, 18:54   

Drodzy katolicy,

moje wyznanie nie ma tutaj nic do rzeczy. Nie popieram wchodzenia w nowe związki, jeśli ma się ,,aktualnego małżonka''.

Smutna, nie chcę Cię martwić, ale Twój mąż manipuluje Tobą, nigdy nie zmieni się, a Ty tylko zmarnujesz sobie życie. Oczywiście słuchaj sobie kogo chcesz, ale później nie płacz.
Cuda zdarzają się. Ale ile znacie takich przypadków, że ktoś wrócił po 10 latach? 2 na 100.

Dlaczego kobiety tak poświęcają się dla mężczyzn, którzy je biją, zdradzają, gwałcą, czasami dochodzi do sytuacji mniej drastycznych np. odmawia łożenia na potrzeby rodziny, nie myje się, nie włącza się w prace domowe.

Badania na HIV nic nie pomogą, można zarazić się od wiarołomnego małżonka za 5 lat.
Pytam, czy KK faktycznie domaga się takich poświęceń?
Dlaczego wasi mężowi nie biją swoich sekretarek? Dlaczego nie odważą się wyzywać sąsiadów. Bo nie mają przyzwolenia. A na tym arcykatolickim forum ciągle lansowany jest pogląd: kobieta ma się poświęcać.

Dagma
 
     
Jacek-sychar
[Usunięty]

Wysłany: 2015-07-13, 22:10   

Dagma

Za co jeszcze KK i my tutaj, według Ciebie, nie jesteśmy odpowiedzialni?

Przykro mi, że przyszłaś tutaj i tylko nas atakujesz.
Czego Ty chcesz? Pomocy, czy wyżycia się na nas. Czy my Ciebie do czegoś zmuszamy? Czy my oceniamy Twoją postawę?

dagma napisał/a:
A na tym arcykatolickim forum ciągle lansowany jest pogląd: kobieta ma się poświęcać.

Dlaczego tylko kobieta?
Czy ja, który zostałem zdradzony przez żonę i nie znalazłem sobie innej nie poświęcam się według Ciebie?
A ja myślałem, że tylko postępuję według przykazań.
No już nie wiem, co myśleć po tych Twoich wywodach. :mrgreen:
 
     
lustro
[Usunięty]

Wysłany: 2015-07-14, 09:16   

Dagma

jesteś strasznie zbuntowana...(nie powiem - głupio, bo sie oburzysz :mrgreen: )

ale skoro musisz to z siebie wyrzucić - rzucaj
weźmiemy to na klatę ;-)
no dobra...mogę mówić za siebie - wezmę to na klatę

a jak już to wszystko wywalisz nam w oczy, obrzucisz inwektywami i pomówieniami, wylejesz to wiadro brudu na nas...to moze w końcu uda się dowiedzieć z jakim naprawde bólem tu przyszłaś

bo bez bólu tu się nikt nie pojawia
a wrogów tu na ogół nie ma :mrgreen: choć nieraz się róznimy poglądami

wiec wal dziewczyno!
 
     
mare1966
[Usunięty]

Wysłany: 2015-07-15, 08:01   

lustro napisał/a:
no dobra...mogę mówić za siebie - wezmę to na klatę


:evil:

A gdzie ty Lustro masz tą "klatę" niby ? :mrgreen:
Żargon bokserski jakoś moim zdaniem nieszczególnie brzmi w ustach kobiety .
Przepraszam , że tobie się tylko dostaje , ale zauważyłem ,
że nie tylko ty jedyna z kobiet używasz tego zwrotu .
 
     
kenya
[Usunięty]

Wysłany: 2015-07-15, 08:35   

mare1966 napisał/a:
Przepraszam , że tobie się tylko dostaje , ale zauważyłem , że nie tylko ty jedyna z kobiet używasz tego zwrotu .


Och, cóż to za faux pas! :mrgreen:

Czy językowy środek stylistyczny, taki jak metafora jest Ci znany mare?

Czyżby w tym temacie też obowiązywał podział na płeć?
 
     
lustro
[Usunięty]

Wysłany: 2015-07-15, 10:11   

Mare :mrgreen:

czegoś jeszcze mam się wstydzić ?

a klatę to ja mam fizycznie dokładnie tam gdzie wszyscy...znasz pojęcie klatka piersiowa?
a mojej wypowiedzi mam "klatę" mentalnie :mrgreen: i to też pewnie źle...hehehe
 
     
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group



Grupa Wsparcia "Samarytanka" >>












Dla tych, którzy kochają - propozycja wzoru odpowiedzi na pozew rozwodowy


Poniższy wzór ma charakter orientacyjny i nie zastępuje porady prawnej. W odpowiedzi na pozew warto odnieść się do wszystkich twierdzeń pozwu i zadbać o to, aby nasza odpowiedź była zgodna z prawdą.



W odpowiedzi na pozew wnoszę o oddalenie powództwa w całości i nie rozwiązywanie małżeństwa stron przez rozwód.

UZASADNIENIE

Pomimo trudności jakie nasz związek przechodził i przechodzi uważam, że nadal można go uratować. Małżeństwa nie zawiera się na chwilę i nie zrywa w momencie, gdy dzieje się coś niedobrego. Pragnę nadmienić, iż w przyszłości nie zamierzam się już z nikim innym wiązać. Podjąłem (podjęłam) bowiem decyzję, że będę z żoną (mężem) na zawsze i dołożę wszelkich starań, aby nasze małżeństwo przetrwało. Scalenie związku jest możliwe nawet wtedy, gdy tych dobrych uczuć w nas nie ma. Lecz we mnie takie uczucia nadal są i bardzo kocham swoją żonę (męża), pomimo, iż w chwili obecnej nie łączy nas więź fizyczna. Jednak wyrażam pragnienie ratowania Naszego małżeństwa i gotowy (gotowa) jestem podjąć trud jaki się z tym wiąże. Uważam, że przy odrobinie dobrej woli możemy odbudować dobrą relację miłości.

Dobro mojej żony (męża) jest dla mnie po Bogu najważniejsze. Przed Bogiem to bowiem ślubowałem (ślubowałam).

Moim zdaniem każdy związek ma swoje trudności, a nieporozumienia jakie wydarzyły się między nami nie są powodem, aby przekreślić nasze małżeństwo i rozbijać naszą rodzinę. Myślę, że każdy rozwód negatywnie wpływa nie tylko na współmałżonków, ale także na ich rodziny, dzieci i krzywdzi niepotrzebnie wiele bliskich sobie osób. Oddziaływuje również negatywnie na inne małżeństwa.

Z moją (moim) żoną (mężem) znaliśmy się długo przed zawarciem naszego małżeństwa i uważam, że był to wystarczający czas na wzajemne poznanie się. Po razem przeżytych "X" latach (jako para, narzeczeni i małżonkowie) żona (mąż) jest dla mnie zbyt ważną osobą, aby przekreślić większość wspólnie spędzonych lat. Według mnie w naszym związku nie wygasły więzi emocjonalne i duchowe. Podkreślam, iż nadal kocham żonę (męża) i pomimo, że oddaliliśmy się od siebie, chcę uratować nasze małżeństwo. Osobiście wyrażam wolę i chęć naprawy naszych małżeńskich relacji, gdyż mam przekonanie, że każdy związek małżeński dotknięty poważnym kryzysem jest do uratowania.

Orzeczenie rozwodu spowodowałoby, że ucierpiałoby dobro wspólnych małoletnich dzieci stron oraz byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Dzieci potrzebują stabilnego emocjonalnego kontaktu z obojgiem rodziców oraz podejmowania przez obie strony wszelkich starań, by zaspokoić potrzeby rodziny. Rozwód grozi osłabieniem lub zerwaniem więzi emocjonalnej dzieci z rodzicem zamieszkującym poza rodziną. Rozwód stron wpłynie także niekorzystnie na ich rozwój intelektualny, społeczny, psychiczny i duchowy, obniży ich status materialny i będzie usankcjonowaniem niepoważnego traktowania instytucji rodziny.

Jestem katolikiem (katoliczką), osobą wierzącą. Moje przekonania religijne nie pozwalają mi wyrazić zgody na rozwód, gdyż jak mówi w punkcie 2384 Katechizm Kościoła Katolickiego: "Rozwód znieważa przymierze zbawcze, którego znakiem jest małżeństwo sakramentalne", natomiast Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego w punkcie 347 nazywa rozwód jednym z najcięższych grzechów, który godzi w sakrament małżeństwa.

Wysoki Sądzie, proszę o danie nam szansy na uratowanie naszego małżeństwa. Uważam, ze każda rodzina, w tym i nasza, na to zasługuje. Nie zmienię zdania w tej ważnej sprawie, bo wtedy będę niewiarygodny w każdej innej. Brak wyrażenia mojej zgody na rozwód nie wskazuje na to, iż kierują mną złe emocje tj. złość czy złośliwość. Jednocześnie zdaję sobie sprawę, że nie zmuszę żony (męża) do miłości. Rozumiem, że moja odmowa komplikuje sytuację, ale tak czuję, takie są moje przekonania religijne i to dyktuje mi serce.

Bardzo kocham moją (mojego) żonę (męża) i w związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.



List Episkopatu Polski na święto św. Rodziny

Warto jeszcze raz podkreślić, że u podstaw każdej rodziny stoi małżeństwo. Chrześcijańskie patrzenie na małżeństwo w pełni uwzględnia wyjątkową naturę tej wspólnoty osób. Małżeństwo to związek mężczyzny i niewiasty, zawierany na całe ich życie, i z tej racji pełniący także określone zadania społeczne. Chrystus podkreślił, że mężczyzna opuszcza nawet ojca i matkę, aby złączyć się ze swoją żoną i być z nią przez całe życie jako jedno ciało (por. Mt 19,6). To samo dotyczy niewiasty. Naszym zadaniem jest nieustanne przypominanie, iż tylko tak rozumianą wspólnotę mężczyzny i niewiasty wolno nazywać małżeństwem. Żaden inny związek osób nie może być nawet przyrównywany do małżeństwa. Chrześcijanie decyzję o zawarciu małżeństwa wypowiadają wobec Boga i wobec Kościoła. Tak zawierany związek Chrystus czyni sakramentem, czyli tajemnicą uświęcenia małżonków, znakiem swojej obecności we wszystkich ich sprawach, a jednocześnie źródłem specjalnej łaski dla nich. Głębia duchowości chrześcijańskich małżonków powstaje właśnie we współpracy z łaską sakramentu małżeństwa. więcej >>



Wszechświat na miarę człowieka

Wszechświat jest ogromny. Żeby sobie uzmysłowić rozmiary wszechświata, załóżmy, że odległość Ziemia - Słońce to jeden milimetr. Wtedy najbliższa gwiazda znajduje się mniej więcej w odległości 300 metrów od Słońca. Do Słońca mamy jeden milimetr, a do najbliższej gwiazdy około 300 metrów. Słońce razem z całym otoczeniem gwiezdnym tworzy ogromny system zwany Droga Mleczną (galaktykę w kształcie ogromnego dysku). W naszej umownej skali ten ogromny dysk ma średnicę około 6 tysięcy kilometrów, czyli mniej więcej tak, jak stąd do Stanów Zjednoczonych. Światło zużywa na przebycie od jednego końca tego dysku do drugiego - około 100 tysięcy lat. W tym dysku mieści się około 100 miliardów gwiazd. To jest ogromny dysk! Jeszcze mniej więcej sto lat temu uważano, że to jest cały wszechświat. Okazało się, że tak wcale nie jest. Wszechświat jest znacznie, znacznie większy! Jeżeli te 6 tysięcy kilometrów znowu przeskalujemy, tym razem do jednego centymetra, to cały wszechświat, który potrafimy zaobserwować (w tej skali) jest kulą o średnicy 3 kilometrów. I w tym właśnie obszarze, jest około 100 miliardów galaktyk (czyli takich dużych systemów gwiezdnych, oczywiście różnych kształtów, różnych wielkości). To właśnie jest cały wszechświat, który potrafimy badać metodami fizycznymi, wykorzystując techniki astronomiczne. (Wszechświat na miarę człowieka >>>)



Musicie zawsze powstawać!

Możecie rozerwać swoje fotografie
i zniszczyć prezenty.
Możecie podeptać swoje szczęśliwe wspomnienia
i próbować dzielić to, co było dla dwojga.
Możecie przeklinać Kościół i Boga.

Ale Jego potęga nie może nic uczynić
przeciw waszej wolności.
Bo jeżeli dobrowolnie prosiliście Go,
by zobowiązał się z wami...
On nie może was "rozwieść".

To zbyt trudne?
A kto powiedział, że łatwo być
człowiekiem wolnym i odpowiedzialnym.
Miłość się staje
Jest miłością w marszu, chlebem codziennym.

Nie jest umeblowana mieszkaniem,
ale domem do zbudowania i utrzymania,
a często do remontu.
Nie jest triumfalnym "TAK",
ale jest mnóstwem "tak",
które wypełniają życie, pośród mnóstwa "nie".

Człowiek jest słaby, ma prawo zbłądzić!
Ale musi zawsze powstawać i zawsze iść.
I nie wolno mu odebrać życia,
które ofiarował drugiemu; ono stało się nim.

Michel Quoist



Rozważania o wierze/Dynamizm wiary/Zwycięstwo przez wiarę

Klasycznym tekstem biblijnym ukazującym w świetle wiary wartość i sens środków ubogich jest scena walki z Amalekitami. W czasie przejścia przez pustynię, w drodze do Ziemi Obiecanej, dochodzi do walki pomiędzy Izraelitami a kontrolującymi szlaki pustyni Amalekitami (zob. Wj 17, 8-13). Mojżesz to Boży człowiek, który wie, w jaki sposób może zapewnić swoim wojskom zwycięstwo. Gdyby był strategiem myślącym jedynie po ludzku, stanąłby sam na czele walczących, tak jak to zwykle bywa w strategii. Przecież swoją postawą na pewno by ich pociągał, tak byli wpatrzeni w niego. On zaś zrobił coś, co z punktu widzenia strategii wojskowej było absurdalne - wycofał się, zostawił wojsko pod wodzą swego zastępcy Jozuego, a sam odszedł na wzgórze, by tam się modlić. Wiedział on, człowiek Boży, człowiek modlitwy, kto decyduje o losach świata i o losach jego narodu. Stąd te wyciągnięte na szczycie wzgórza w geście wiary ramiona Mojżesza. Między nim a doliną, gdzie toczy się walka, jest ścisła łączność. Kiedy ręce mu mdleją, to jego wojsko cofa się. On wie, co to znaczy - Bóg chce, aby on wciąż wysilał się, by stale wyciągał ręce do Pana. Gdy ręce zupełnie drętwiały, towarzyszący Mojżeszowi Aaron i Chur podtrzymywali je. Przez cały więc dzień ten gest wyciągniętych do Pana rąk towarzyszył walce Izraelitów, a kiedy przyszedł wieczór, zwycięstwo było po ich stronie. To jednak nie Jozue zwyciężył, nie jego wojsko walczące na dole odniosło zwycięstwo - to tam, na wzgórzu, zwyciężył Mojżesz, zwyciężyła jego wiara.

Gdyby ta scena miała powtórzyć się w naszych czasach, wówczas uwaga dziennikarzy, kamery telewizyjne, światła reflektorów skierowane byłyby tam, gdzie Jozue walczy. Wydawałoby się nam, że to tam się wszystko decyduje. Kto z nas próbowałby patrzeć na samotnego, modlącego się gdzieś człowieka? A to ten samotny człowiek zwycięża, ponieważ Bóg zwycięża przez jego wiarę.

Wyciągnięte do góry ręce Mojżesza są symbolem, one mówią, że to Bóg rozstrzyga o wszystkim. - Ty tam jesteś, który rządzisz, od Ciebie wszystko zależy. Ludzkiej szansy może być śmiesznie mało, ale dla Ciebie, Boże, nie ma rzeczy niemożliwych. Gest wyciągniętych dłoni, tych mdlejących rąk, to gest wiary, to ubogi środek wyrażający szaleństwo wiary w nieskończoną moc i nieskończoną miłość Pana.

ks. Tadeusz Dajczer "Rozważania o wierze"


Małżeństwo nierozerwalne?!... - wierność mimo wszystko

„Ślubuję ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że ciebie nie opuszczę aż do śmierci" - to tekst przysięgi małżeńskiej wypowiadany bez żadnych warunków uzupełniających. Początek drogi. Niezapisana karta z podpisem: „aż do śmierci". A co, gdy pojawią się trudności, kryzys, zdrada?...

„Wtedy przystąpili do Niego faryzeusze, chcąc Go wystawić na próbę, zadali Mu pyta-nie: «Czy wolno oddalić swoją żonę z jakiegokolwiek powodu?» On im odpowiedział: «czy nie czytaliście, że Stwórca od początku stworzył ich mężczyzną i kobietą? Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i będą oboje jednym ciałem. A tak nie są już dwojgiem, lecz jednym ciałem. Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela»"(Mt 19, 3-5). Dwanaście lat temu nasilający się kryzys, którego skutkiem byt nowy związek mojego męża, separacja i rozwód, doprowadził do rozpadu moje małżeństwo. Porozumienie zostało zerwane. Zepchnięta na dalszy plan, wyeliminowana z życia, nigdy w swoim sercu nie przestałam być żoną mojego męża. Sytuacje, wobec których stawałam, zda-wały się przerastać moją wytrzymałość, odbierały nadzieję, niszczyły wszystko we mnie i wokół mnie. Widziałam, że w tych trudnych chwilach Bóg stawał przy mnie i mówił: „wystarczy ci mojej łaski", „Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata". Był Tym, który uczył mnie, jak nieść krzyż zerwanej jedności, rozbitej rodziny, zdrady, zaparcia, odrzucenia, szyderstwa, cynizmu, własnej słabości, popełnionych grzechów i błędów. Podnosił, nawracał, przebaczał, uczyt przebaczać. Kochał. Akceptował. Prowadził. Nadawał swój sens wydarzeniom, które po ludzku zdawały się nie mieć sensu. Byt wierny przymierzu, które zawarł z nami przed laty przez sakrament małżeństwa. Teraz wiem, że małżeństwo chrześcijańskie jest czym innym niż małżeństwo naturalne. Jest wielką łaską, jest historią świętą, w którą angażuje się Pan Bóg. Jest wydarzeniem, które sprawia, „że mąż i żona połączeni przez sakrament to nie przypadkowe osoby, które się dobrały lub nie, lecz te, którym Bóg powiedział «tak», by się stały jednym ciałem, w drodze do zbawienia".

Ja tę nadzwyczajność małżeństwa sakramentalnego zaczęłam widzieć niestety późno, bo w momencie, gdy wszystko zaczęto się rozpadać. W naszym małżeństwie byliśmy najpierw my: mój mąż, dzieci, ja i wszystko inne. Potem Pan Bóg, taki na zasadzie pomóż, daj, zrób. Nie Ten, ku któremu zmierza wszystko. Nie Bóg, lecz bożek, który zapewnia pomyślność planom, spełnia oczekiwania, daje zdrowie, zabiera trudności... Bankructwo moich wyobrażeń o małżeństwie i rodzinie stało się dla mnie źródłem łaski, poprzez którą Bóg otwierał mi oczy. Pokazywał tę miłość, z którą On przyszedł na świat. Stawał przy mnie wyszydzony, opluty, odepchnięty, fałszywie osądzony, opuszczony, na drodze, której jedyną perspektywą była haniebna śmierć, I mówił: to jest droga łaski, przez którą przychodzi zbawienie i nowe życie, czy chcesz tak kochać? Swoją łaską Pan Bóg nigdy nie pozwolił mi zrezygnować z modlitwy za mojego męża i o jedność mojej rodziny, budowania w sobie postawy przebaczenia, pojednania i porozumienia, nigdy nie dał wyrazić zgody na rozwód i rozmyślne występowanie przeciwko mężowi. Zalegalizowanie nowego związku mojego męża postrzegam jako zalegalizowanie cudzołóstwa („A powiadam wam: Kto oddala swoją żonę (...) a bierze inną popełnia cudzołóstwo, I kto oddaloną bierze za żonę, popełnia cudzołóstwo" (Mt,19.9)). I jako zaproszenie do gorliwszej modlitwy i głębszego zawierzenia. Nasza historia jest ciągle otwarta, ale wiem, że Pan Bóg nie powiedział w niej ostatniego Słowa. Jakie ono będzie i kiedy je wypowie, nie wiem, ale wierzę, że zostanie wypowiedziane dla mnie, mojego męża, naszych dzieci i wszystkich, których nasza historia dotknęła. Będzie ono Dobrą Nowiną dla każdego nas. Bo małżeństwo sakramentalne jest historią świętą, przymierzem, któremu Pan Bóg pozostaje wierny do końca.

Maria

Forum Pomocy "Świadectwa"


Slowo.pl - Małżeństwo o jakim marzymy. Jednym z elementów budowania silnej relacji małżeńskiej jest atrakcyjność współmałżonków dla siebie nawzajem. Może nie brzmi to zbyt duchowo, ale jest to biblijna zasada. Osobą, dla której mam być atrakcyjną kobietą, jest przede wszystkim mój mąż. W wielu związkach dbałość o wzajemną atrakcyjność stopniowo zanika wraz ze stażem małżeńskim, a często zaraz po ślubie. Dbamy o siebie w okresie narzeczeństwa, żeby zdobyć wybraną osobę, lecz gdy małżeństwo staje się faktem, przestajemy zwracać uwagę na swój wygląd. Na przykład żona dba o siebie tylko wtedy, kiedy wychodzi do pracy lub na spotkanie ze znajomymi. Natomiast w domu wita powracającego męża w poplamionym fartuchu, komunikując mu w ten sposób: "Jesteś dla mnie mniej ważny niż mój szef i koledzy w pracy. Dla ciebie nie muszę się już starać". Tego typu postawy szybko zauważają małe dzieci. Pamiętam, jak pewnego dnia ubrałam się w domu bardziej elegancko niż zwykle, a moje dzieci natychmiast zapytały: "Mamusiu, czy będą u nas dzisiaj goście?". Taką sytuację można wykorzystać, by powiedzieć im: "Dbam o siebie dla was, bo to wy jesteście dla mnie najważniejszymi osobami, dla których chcę być atrakcyjną osobą". Nie oznacza to wcale potrzeby kupowania najdroższych ubrań czy kosmetyków. Dbałość o wygląd jest sposobem wyrażenia współmałżonkowi, jak ważną jest dla nas osobą: "To Bóg mi ciebie darował. Poprzez troskę o higienę i wygląd chcę ci wyrazić, jak bardzo mocno cię kocham". Ta zasada dotyczy zarówno kobiet jak i mężczyzn.



"Wszystko możliwe jest dla tego, kto wierzy" (Mk 9,23)
"Nie bój się, wierz tylko!" (Mk 5,36)


Słowa Jezusa nie pozostawiają żadnych wątpliwości: "Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie" (J 6, 53). Ile tego życia będziemy mieli w sobie tu na ziemi, tyle i tylko tyle zabierzemy w świat wieczności. I na bardzo długo możemy znaleźć się w czyśćcu, aby dojść do pełni życia, do miary nieba.
Pamiętajmy jednak, że w Kościele nic nie jest magią. Jezus podczas swojego ziemskiego nauczania mówił:
- do kobiety kananejskiej:
«O niewiasto wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak chcesz!» (Mt 15,28)
- do kobiety, która prowadziła w mieście życie grzeszne:
«Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju!» (Łk 7,37.50)
- do oczyszczonego z trądu Samarytanina:
«Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła» (Łk 17,19)
- do kobiety cierpiącej na krwotok:
«Ufaj, córko! Twoja wiara cię ocaliła» (Mt 9,22)
- do niewidomego Bartymeusza:
«Idź, twoja wiara cię uzdrowiła» (Mk 10,52)


Modlitwa o odrodzenie małżeństwa

Panie, przedstawiam Ci nasze małżeństwo – mojego męża (moją żonę) i mnie. Dziękuję, że nas połączyłeś, że podarowałeś nas sobie nawzajem i umocniłeś nasz związek swoim sakramentem. Panie, w tej chwili nasze małżeństwo nie jest takie, jakim Ty chciałbyś je widzieć. Potrzebuje uzdrowienia. Jednak dla Ciebie, który kochasz nas oboje, nie ma rzeczy niemożliwych. Dlatego proszę Cię:

- o dar szczerej rozmowy,
- o „przemycie oczu”, abyśmy spojrzeli na siebie oczami Twojej miłości, która „nie pamięta złego” i „we wszystkim pokłada nadzieję”,
- o odkrycie – pośród mnóstwa różnic – tego dobra, które nas łączy, wokół którego można coś zbudować (zgodnie z radą Apostoła: zło dobrem zwyciężaj),
- o wyjaśnienie i wybaczenie dawnych urazów, o uzdrowienie ran i wszystkiego, co chore, o uwolnienie od nałogów i złych nawyków.

Niech w naszym małżeństwie wypełni się wola Twoja.
Niech nasza relacja odrodzi się i ożywi, przynosząc owoce nam samym oraz wszystkim wokół. Ufam Tobie, Jezu, i już teraz dziękuję Ci za wszystko, co dla nas uczynisz. Uwielbiam Cię w sercu i błogosławię w całym moim życiu. Amen..

Święty Józefie, sprawiedliwy mężu i ojcze, który z takim oddaniem opiekowałeś się Jezusem i Maryją – wstaw się za nami. Zaopiekuj się naszym małżeństwem. Powierzam Ci również inne małżeństwa, szczególnie te, które przeżywają jakieś trudności. Proszę – módl się za nami wszystkimi! Amen!


Modlitwa o siedem Darów Ducha Świętego

Duchu Święty, Ty nas uświęcasz, wspomagając w pracy nad sobą. Ty nas pocieszasz wspierając, gdy jesteśmy słabi i bezradni. Proszę Cię o Twoje dary:

1. Proszę o dar mądrości, bym poznał i umiłował Prawdę wiekuistą, ktorą jesteś Ty, moj Boże.
2. Proszę o dar rozumu, abym na ile mój umysł może pojąć, zrozumiał prawdy wiary.
3. Proszę o dar umiejętności, abym patrząc na świat, dostrzegał w nim dzieło Twojej dobroci i mądrości i abym nie łudził się, że rzeczy stworzone mogą zaspokoić wszystkie moje pragnienia.
4. Proszę o dar rady na chwile trudne, gdy nie będę wiedział jak postąpić.
5. Proszę o dar męstwa na czas szczególnych trudności i pokus.
6. Proszę o dar pobożności, abym chętnie obcował z Tobą w modlitwie, abym patrzył na ludzi jako na braci, a na Kościół jako miejsce Twojego działania.
7. Na koniec proszę o dar bojaźni Bożej, bym lękał się grzechu, który obraża Ciebie, Boga po trzykroć Świętego. Amen.


Akt poświęcenia się Niepokalanemu Sercu Maryi

Obieram Cię dziś, Maryjo, w obliczu całego dworu niebieskiego, na moją Matkę i Panią. Z całym oddaniem i miłością powierzam i poświęcam Tobie moje ciało i moją duszę, wszystkie moje dobra wewnętrzne i zewnętrzne, a także zasługi moich dobrych uczynków przeszłych, teraźniejszych i przyszłych. Tobie zostawiam całkowite i pełne prawo dysponowania mną jak niewolnikiem oraz wszystkim, co do mnie należy, bez zastrzeżeń, według Twojego upodobania, na większą chwałę Bożą teraz i na wieki. Amen.

św. Ludwik de Montfort

Pełnia modlitwy



We czci niech będzie małżeństwo pod każdym względem i łoże nieskalane... (Hbr 13,4a) - konferencja dr Mieczysława Guzewicza (www.mojemalzenstwo.pl), małżonka, ojca trojga dzieci, doktora teologii biblijnej, członka Rady Episkopatu Polski ds. Rodziny - Górka Klasztorna 2007.04.20-22 - część 1We czci niech będzie małżeństwo pod każdym względem i łoże nieskalane... (Hbr 13,4a) - konferencja dr Mieczysława Guzewicza (www.mojemalzenstwo.pl), małżonka, ojca trojga dzieci, doktora teologii biblijnej, członka Rady Episkopatu Polski ds. Rodziny - Górka Klasztorna 2007.04.20-22 - część 2Kto powinien rządzić w małżeństwie? - ks. Piotr PawlukiewiczKapitanie, dokąd płyniecie? - ks. Piotr PawlukiewiczJakie są nasze rzeczywiste wielkie pragnienia? - ks. Piotr PawlukiewiczOdpowiedzialność za miłość - dr Wanda Półtawska - psychiatra Bitwa toczy się o nasze serca - ks. Piotr PawlukiewiczKto się Mnie dotknął? - ks. Piotr Pawlukiewicz Miłość jest trudna - ks. Piotr Pawlukiewicz
Przebaczenie i cierpienie w małżeństwie - dr M. Guzewicz, teolog-biblistaZ każdej trudnej sytuacji jest dobre wyjście - ks. Piotr PawlukiewiczMłodzież - ks. Piotr PawlukiewiczSex, poezja czy rzemiosloWalentynki - ks. Piotr Pawlukiewicz Mężczyźni - ks. Piotr PawlukiewiczFałszywe miłosierdzie - ks. Piotr PawlukiewiczSakrament małżeństwa a dobro dziecka - ks. Piotr Pawlukiewicz
W 2002 roku Jan Paweł II potępiając w ostrych słowach rozwody powiedział, że adwokaci jako ludzie wolnego zawodu, muszą
zawsze odmawiać użycia swoich umiejętności zawodowych do sprzecznego ze sprawiedliwością celu, jakim jest rozwód.
KAI
Ks. dr Marek Dziewiecki - Miłość nigdy nie pomaga w złym. Właśnie dlatego doradca katolicki w żadnej sytuacji nie proponuje krzywdzonemu małżonkowi rozwodu, gdyż nie wolno nikomu proponować łamania przysięgi złożonej wobec Boga i człowieka.

Bitwa toczy się o nasze serce - ks. Piotr Pawlukiewicz


Kto powinien rządzić w małżeństwie? - ks. Piotr Pawlukiewicz


Kiedy rodzi się dziecko, mąż idzie na bok - ks. Piotr Pawlukiewicz


Do kobiety trzeba iść już z siłą ducha nie po to, by tę siłę zyskać - ks. Piotr Pawlukiewicz


Czy kochasz swojego męża tak, aby dać z siebie wszystko i go uratować? - ks. Piotr Pawlukiewicz


Jakie są nasze rzeczywiste wielkie pragnienia? Czy takie jak Bartymeusza? - ks. Piotr Pawlukiewicz


Miłość jest trudna: Kryzys nigdy nie jest końcem - "Katechizm Poręczny" ks. Piotra Pawlukiewicza


Ze względu na "dobro dziecka" małżonkowie sakramentalni mają żyć osobno? - ks. Piotr Pawlukiewicz


Cierpienie i przebaczenie w małżeństwie - konferencja dr Mieczysława Guzewicza, teologa-biblisty


Co to znaczy "moja była żona"? - dr Wanda Półtawska - psychiatra, członek Papieskiej Rady ds. Rodziny


"We czci niech będzie małżeństwo pod każdym względem i łoże nieskalane" (Hbr 13,4a) - dr M. Guzewicz


Nic nie usprawiedliwia rozwodu, gdyż od 1999 r. obowiązuje w Polsce ustawa o separacji :: Każdy rozwód jest wyjątkowy

protest1
Protest w obronie dzieci >>




Książki warte Twojego czasu ---> książki gratis w zakładce *biuletyn*
Strona wygenerowana w 0,02 sekundy. Zapytań do SQL: 10